20-04-10

Afscheid van woorden

 

Dagen verdagen 

in woorden

vermoorden voor

letters bezetters

vuile ketters

als stippen in ruimte

eindeloze stippen

stoppen.

 

14:01 Gepost door >Trucido< in Actualiteit | Permalink | Commentaren (0) | Tags: taal, gedicht, niets, woord, dagen, zin van het leven, poezie |  Facebook |

18-11-09

Best goed

Net niet alles even goed

Net minder goed

dan goed is

en dat je wil

je oplegt

De definitie van goed

wordt altijd beter

en beter

 

De vraag is waar

goed stopt en waar

best begint

 

Soms 

denk ik

is best

best goed

genoeg.

14:57 Gepost door >Trucido< in Actualiteit | Permalink | Commentaren (1) | Tags: gedicht, best, proza, poezie, best goed |  Facebook |

04-10-07

S.

En ze nam mee

De bloemen

Die ruiken naar haar ogen

De regen

Die smaken zo zoet

En ze nam mee

Alles wat was goed

 

Ze kleedde zich aan

Voor haar nieuwe leven

Nam haar vest op

Opende de deur

Glimlachte nog even

En ze was gegaan

 

Alleen haar kleren zijn gebleven

20:36 Gepost door >Trucido< in Actualiteit | Permalink | Commentaren (2) | Tags: poezie, afscheid, liefde |  Facebook |

23-08-07

Voor jou

 

Dit is geen vergeet-me-nietje

of denk-aan-mij-de-liefje

Dat ik je geef.

Dit is een ik-vergeet-je-nietje

een violo-nooitje een geheim-roosje

Dat ik je geef.

Dit is niet-van-mij-klokje

of cactus-kusje

Dat ik je geef.

Dit wat ik je geef

is je le-lie-fde je klavertje vrouw

Dat jij me geeft. 

23:26 Gepost door >Trucido< in Liefde | Permalink | Commentaren (3) | Tags: poezie, paringsbloem, liefde, gedicht, zangzaad, tuinvers |  Facebook |

02-06-07

Om te kauwen

Absurd is ze niet, maar wel geniaal.

 

Ik verwaarloos mijn blog de laatste tijd. Ik heb daar weer mijn persoonlijke goede redenen voor.

Daarom iets om op te kauwen, voor lange tijd. Hoe langer je erop (her)kauwt, hoe meer eruit komt.

Haar naam: Vasalis.

Absurd is ze niet, maar wel geniaal. Maar dat wist u ondertussen al.

 

 

 

 

De verstekeling

Bij ieder schepsel dat geboren wordt
zijn reis begint, scheept in het ruim de dood
zich in. En maakt zich met het schip vertrouwd,
dringt door tot iedre vezel van het hout
de romp, de mast, de kabels en de touwen
de zeilen hurkend in de reddingsboot.

Het zijn de kleine kindren die hem kennen
en hem niet vrezen: zij zijn nog pas zo kort
geleden uitgevaren uit hun nacht
ze moeten aan het daglicht nog zo wennen.
Zoals schaduw bij het licht behoort
zo leeft de dood binnen het leven voort.

 

 

SUB FINEM

En nu nog maar alleen
het lichaam los te laten-
de liefste en de kinderen te laten gaan
alleen nog maar het sterke licht
het rode, zuivere van de late zon
te zien, te volgen-en de eigen weg te gaan.
Het werd, het was, het is gedaan.

 

 

Met dank aan www.gedichten.nl

 

15:35 Gepost door >Trucido< in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: vasalis, genie, poezie, gedicht, kauwen |  Facebook |

03-04-07

 Prévert in volle glorie

Matigheid is maar zelden goed.

Vandaar meteen een hele lading van grootse Jacques Prévert-poëzie.

 

 

Déjeuner du matin – Jacques Prévert

 

Il a mis le café

Dans la tasse

Il a mis le lait

Dans la tasse de café

Il a mis le sucre

Dans le café au lait

Avec la petite cuiller

Il a tourné

Il a bu le café au lait

Et il a reposé la tasse

Sans me parler

Il a allumé

Une cigarette

Il a fait des ronds

Avec la fumée

Il a mis les cendres

Dans le cendrier

Sans me parler

Sans me regarder

Il s’est levé

Il a mis

Son chapeau sur sa tête

Il a mis son manteau de pluie

Parce qu’il pleuvait

Et il est parti

Sous la pluie

Sans une parole

Sans me regarder

Et moi j’ai pris

Ma tête dans ma main

Et j’ai pleuré.

 

 

 

 

 

 

De dorre blaren

Ach, ik had zo graag dat jij het nog zou weten
die dagen toen ik zei: ik zie je graag
Wat was het leven mooi en zoveel beter
en ook de zon scheen heter dan vandaag
De dorre blaren liggen voor het rapen...
Je ziet ik ben het niet vergeten
De dorre blaren liggen voor het rapen
ook de herinneringen en de spijt
de noorderwind heeft alles voortgedreven
de koude nacht in van vergetelheid
Je ziet ik ben het niet vergeten
het liedje dat je zong voor mij

Een lied ons op het lijf geschreven
Jij hield van mij
en ik van jou
En wij zijn bij elkaar gebleven
jij hield van mij
en ik van jou
Maar het leven scheidt zoveel geliefden
van lieverlee
zonder geluid
en de zee wist zachtjes alle sporen
van hen die ooit beminden uit

De dorre blaren liggen voor het rapen
ook de herinneringen en de spijt
Mijn stille liefde was voor jou geschapen
en glimlacht nog als toen en dankt de tijd
Of dacht je soms dat ik je zou vergeten
Je was zo lief ik zag je toch zo graag
Wat was het leven mooi en zoveel beter
en ook de zon scheen heter dan vandaag
Jij was mijn zoetste hartendief
Wat moet ik toch met al die spijt
Het liedje dat je zong voor mij
hoor ik voor eeuwig en altijd

Een lied ons op het lijf geschreven
Jij hield van mij
en ik van jou
En wij zijn bij elkaar gebleven
jij hield van mij
en ik van jou
Maar het leven scheidt zoveel geliefden
van lieverlee
zonder geluid
en de zee wist zachtjes alle sporen
van hen die ooit beminden uit.

***

Les Feuilles mortes

Oh! Je voudrais tant que tu te souviennes
des jours heureux où nous étions amis
En ce temps-là la vie était plus belle
et le soleil plus brûlant qu’aujourd’hui
Les feuilles mortes se ramassent à la pelle...
Tu vois je n’ai pas oublié
Les feuilles mortes se ramassent à la pelle
les souvenirs et les regrets aussi
et le vent du nord les emporte
dans la nuit froide de l’oubli
Tu vois je n’ai pas oublié
la chanson que tu me chantais

C’est une chanson qui nous ressemble
Toi tu m’aimais
et je t’aimais
Et nous vivions tous deux ensemble
toi qui m’aimais
et que j’aimais
Mais la vie sépare ceux qui s’aiment
tout doucement
sans faire de bruit
et la mer efface sur le sable
les pas des amants désunis

Les feuilles mortes se ramassent à la pelle
les souvenirs et les regrets aussi
Mais mon amour silencieux et fidèle
sourit toujours et remercie la vie
Je t’aimais tant tu étais si jolie
Comment veux-tu que je t’oublie
En ce temps-là la vie était plus belle
et le soleil plus brûlant qu’aujourd’hui
Tu étais ma plus douce amie...
Mais je n’ai que faire des regrets
Et la chanson que tu chantais
toujours toujours je l’entendrai

C’est une chanson qui nous ressemble
Toi tu m’aimais
et je t’aimais
Et nous vivions tous deux ensemble
toi qui m’aimais
et que j’aimais
Mais la vie sépare ceux qui s’aiment
tout doucement
sans faire de bruit
et la mer efface sur le sable
les pas des amants désunis

 

 

 

 

Om het portret van een vogel te maken

Aan Elsa Henriquez

Schilder eerst een kooi
met een open deur
schilder vervolgens
iets aardigs
iets eenvoudigs
iets moois
iets nuttigs...
voor de vogel
zet vervolgens het doek tegen een boom
in een tuin
in een bos
of in een woud
verstop je achter de boom
zonder iets te zeggen
zonder te verroeren...
Soms komt de vogel gauw
maar hij kan er ook lange jaren over doen
voor hij een besluit neemt
Verlies de moed niet
wacht
wacht zo nodig jarenlang
hoe snel of hoe traag de vogel komt
maakt niets uit het schilderij
wordt er niet mooier of lelijker door
Zodra de vogel komt
als hij komt
neem je de diepste stilte in acht
wacht tot de vogel de kooi binnengaat
en zodra hij binnen is
sluit zachtjes de deur met het penseel
dan
veeg je een voor een alle tralies uit
zonder ook maar één veer van de vogel aan te raken
Maak vervolgens het portret van de boom
kies daarbij zijn mooiste tak uit
voor de vogel
schilder ook het groene gebladerte en de koelte van de wind
het stof van de zon
en het geluid van de beestjes in het gras onder de zomerhitte
en wacht vervolgens tot de vogel zin heeft om te fluiten
Fluit de vogel niet
dan is dat een slecht teken
het teken dat het schilderij slecht is
fluit hij wel dan is dat een goed teken
het teken dat je mag ondertekenen
dan trek je heel zachtjes
een veer van de vogel uit
en schrijf je je naam in een hoekje van het schilderij.

***

Pour faire le portrait d’un oiseau
À Elsa Henriquez

Peindre d’abord une cage
avec une porte ouverte
peindre ensuite
quelque chose de joli
quelque chose de simple
quelque chose de beau
quelque chose d’utile...
pour l’oiseau
placer ensuite la toile contre un arbre
dans un jardin
dans un boisou
dans une forêt
se cacher derrière l’arbre
sans rien dire
sans bouger…
Parfois l’oiseau arrive vite
mais il peut aussi bien mettre de longues années
avant de se décider
Ne pas se décourager
attendre
attendre s’il le faut pendant des années
la vitesse ou la lenteur de l’arrivée
de l’oiseau n’ayant aucun rapport
avec la réussite du tableau
Quand l’oiseau arrive
s’il arrive
observer le plus profond silence
attendre que l’oiseau entre dans la cage
et quand il est entré
fermer doucement la porte avec le pinceau
puis
effacer un à un tous les barreaux
en ayant soin de ne toucher aucune des plumes de l’oiseau
Faire ensuite le portrait de l’arbre
en choisissant la plus belle de ses branches
pour l’oiseau
peindre aussi le vert feuillage et la fraîcheur du vent
la poussière du soleil
et le bruit des bêtes de l’herbe dans la chaleur de l’été
et puis attendre que l’oiseau se décide à chanter
Si l’oiseau ne chante pas
c’est mauvais signe
signe que le tableau est mauvais
mais s’il chante c’est bon signe
signe que vous pouvez signer
alors vous arrachez tout doucement
une des plumes de l’oiseau
et vous écrivez votre nom dans un coin du tableau.


 

 

 

(teksten via 'blauw' en wereldpoezië-gedichten