04-10-07

S.

En ze nam mee

De bloemen

Die ruiken naar haar ogen

De regen

Die smaken zo zoet

En ze nam mee

Alles wat was goed

 

Ze kleedde zich aan

Voor haar nieuwe leven

Nam haar vest op

Opende de deur

Glimlachte nog even

En ze was gegaan

 

Alleen haar kleren zijn gebleven

20:36 Gepost door >Trucido< in Actualiteit | Permalink | Commentaren (2) | Tags: poezie, afscheid, liefde |  Facebook |

23-08-07

Voor jou

 

Dit is geen vergeet-me-nietje

of denk-aan-mij-de-liefje

Dat ik je geef.

Dit is een ik-vergeet-je-nietje

een violo-nooitje een geheim-roosje

Dat ik je geef.

Dit is niet-van-mij-klokje

of cactus-kusje

Dat ik je geef.

Dit wat ik je geef

is je le-lie-fde je klavertje vrouw

Dat jij me geeft. 

23:26 Gepost door >Trucido< in Liefde | Permalink | Commentaren (3) | Tags: poezie, paringsbloem, liefde, gedicht, zangzaad, tuinvers |  Facebook |

14-02-07

Absurd woord van de dag: Regen

Het is waar wat ze zeiden op deze blog. De sneeuw is al lang gesmolten. Maar alles komt terug. Zij het in een andere gedaante. In regen dus.

 

Meermaals me afgevraagd of Maarten Luther hier nog rond zou lopen. Of pater Damiaan, Don Bosco. Waarom maken ze zich niet bekend? Is hun ziel dan zo afhankelijk van toeval, dat ze er niet meer zijn? Of zit hun ziel in de regen?  

 

Vroeger hield ik van regen. Toen ik me met mijn fietsje naar de faculteit zweette. Zeiknat kwam ik aan op mijn kot, of in de les. Ik had dan altijd recht op een warme koffie of frisse kleren. Heerlijk voorrecht.

 

De commerce van het leven heeft zich ondertussen ook ingebed in het mooiste wat er op aarde bestaat. De liefde. Bezongen in alle talen, bedreven tussen alle rassen, bespeeld in alle posities. Maar de liefde, dat is een cadeautje kopen op 14 februari. Liefde is tastbaar. En tastbaar is geld.

 

Het is Valentijn voor iets vandaag. Dus een openbaring mag wel. Mischien hou ik nog meer van het moment na de regen. Regen wast de lucht altijd schoon. Zelden is die lucht zo zuiver dan na een stevige regenbui. Je ruikt gewoon wanneer het net geregend heeft. Net als wanneer je uit die douchecabine stapt, en de geur van de hete lucht en je douchegel samen keuvelen.

 

Ik bekijk het nieuws. De griepepidemie heeft zich ook over de hoogtepunten verspreid. Absurditeit in de serieuziteit. Ik zucht en zap weg bij het zien van honger. Ik denk aan de paprika chips in de kast. Ik wacht nog even. Mijn geweten moet zuiver blijven. Kon al die miserie maar eens uitgeregend worden.

 

Het tikken op het raam, of op een koepel. De druppels op de autoruit die naar elkaar toe zwemmen en naar beneden glijden. Het frisse zonlicht dat in de plassen zichzelf staat te bekijken.

 

Het nieuwsanker is nog niet gezonken in haar eigen modderige ellende. Ze heeft het over stamcellen, gentechnologie en de gemanipuleerd dure geneesmiddelen tegen kanker en AIDS. De neuscorrecties, het hoogtepunt van het menselijk verknoeien van de natuurlijke schoonheid. Ze willen het niet meer zien, de schoonheid, denk ik dan.

 

Regen zet ons ook op onze plaats. Topwetenschapper of niet, bij stortregen zoek je beschutting langs de weg, terwijl je de kilo's water als een ultieme escalatie van zwaartekracht voor je ziet vallen. Observatie is de enige vlucht. Het schuilen van de mens voor de natuur, dat onze grootse kenniseconomische beschaving het nog mag meemaken.

 

Na regen komt zonneschijn. Dat is voor morgen. Vol optimisme kruip ik dus (weer) onder de wol.

 

Wees gegroet

<Trucido>

01-12-06

-Condooms in de auto-

Laten we het eenvoudig houden vanavond. Een mopje, om de mondhoeken te ontspannen. Jaja, als beloning van een flinke werkweek!

 

Ik ben een gelukkig man!
Mijn vriendin en ik hebben al meer dan een jaar een relatie, dus besloten we te gaan trouwen.
Mijn ouders helpen me op elke manier die ze maar kunnen bedenken, mijn vrienden hebben mij aangemoedigd; en mijn vriendin?
Ze is echt een droom!
Er is alleen een ding waar ik me ongerust over maak, heel ongerust eigenlijk.
En dat ene ding is haar jongere zusje...
Mijn aanstaande schoonzusje is 20 jaar, draagt super korte minirokken en laag uitgesneden truitjes.
Ze bukt regelmatig wanneer ze in mijn buurt is en ik zie dan haar string.
Volgens mij doet ze het ekspress, want ze doet het nooit als ze bij iemand anders staat.
Op een dag belde ze me op en vroeg of ik even wilde langskomen om de uitnodigingen te bekijken.
Ze is alleen als ik daar aankom.
Ze fluistert tegen me dat ik binnenkort getrouwd ben en dat ze gevoelens en verlangens heeft voor me waar ze niet overheen kan komen en eigenlijk ook niet overheen wil komen.
Ze zegt tegen me dat ze een keer de liefde wil bedrijven met me voordat ik trouw met haar zus en de rest van mijn leven met haar zus verbonden zou zijn.
Ik sta helemaal in shock en krijg geen woord meer uit mijn keel.
Vervolgens zegt ze: "Ik ga naar boven, naar mijn slaapkamer en als je ermee wil doorgaan kom dan maar naar boven en pak me."
Ik ben stom verbaasd en nog helemaal in shock terwijl ik kijk hoe ze naar boven loopt.
Boven aan de trap doet ze haar string uit en gooit deze naar beneden.
Ik blijf nog even daar staan, draai me om en loop rechtstreeks naar de voordeur.
Ik loop recht naar mijn auto toe.
Mijn aanstaande schoonvader staat buiten!
Met tranen in zijn ogen geeft hij me een knuffel en zegt: "We zijn erg blij dat je geslaagd bent voor onze kleine test. We kunnen ons geen betere man voorstellen voor onze dochter. Welkom in de familie!"

De moraal van dit verhaal?
Bewaar altijd je condooms in de auto.