08-08-07

Rood-groen-oranje coalitie

 

Een absurd moment. Iedere dag komt het terug. Een spannend moment tegelijkertijd.

 

Ik zit voor me uit te dwalen. Voor me rode vlekken verstoppertje spelend achter vluchtige regendruppels. Langzaam draai ik mijn hoofd naar links. Mijn ogen fluisteren vanuit een schuine hoek. Zij zat daar. Waarbij zij een onbekende vrouw is, die ik nog nooit heb  gezien. Waarbij zij helemaal geen speciale vrouw is, of toch niet op het eerste gezicht. Maar waarbij zij daar wel zat. In een oogwenk draai ik mijn hoofd opnieuw naar voren en kijk naar het regendruppelgordijn voor me.

 

Iedere dag maak ik het mee. Meermaals. Ik sta oog uit oog in contact met vreemde mensen. Soms een aantal seconden, soms een minuut. Ik geniet en fantaseer wie ze zijn, wat ze doen, of ze een relatie hebben, kinderen? Die een is een spontaan type, die ander maar een saaie seut.

 

Ik stop. Ik moet stoppen. Het is rood. Confrontatie met een achterbuur. Geniepig zie ik haar door het sleutelgat van mijn achteruitkijkspiegel. Mooie vrouw met inhoud. Ik kan dat namelijk meteen zien, of ze inhoud hebben, weet je wel.

 

Er stopt links iemand. En rechts, die ken ik. Handje omhoog. Ik word ongemakkelijk. Nee, mensen die naar me kijken vind ik maar niks. Hoe moet ik zitten? Elleboog tegen het portier? Even maar doen alsof ik aan de radio pruts?

 

Maar achter..zij. Zij is speciaal, ik zie het. Ze is een kunstenares, het moet wel. Of germaniste. Volgens mij is ze heel actief en is het pas uit met haar vriend. Ik zie haar uitdagend lachen. Naar mij? Naar mijn achteruitkijkspiegel? Wat zou het zijn als zij en ik nu eens zouden afspreken..elkaar ontmoet aan het rode licht? Volgens mij wil ze ooit wonen in een landhuis aan een wei van zonnebloemen. Als ik nu..

 

Links en rechts zijn ze al weg. Het is groen. Ze toetert niet. Maar ik moet vertrekken. Achter mij laat ik mijn gedachten verdrinken in de groene vlekken achter me. Samen met haar, die meteen een zijstraat inslaat.

 

We zouden de lichten-momenten moeten inkaderen. Het respect geven dat ze verdienen. Ik neem me voor om hier een beweging voor op te richten en zie mezelf op de voorzitterstroon zitten. Alleen, hoe ga ik de leden werven?

 

Het leven: rood – groen – oranje en gedachten die erin verdwalen.

 

Op naar de volgende lichten. Waar ga ik dan aan denken?

13-07-07

De schaamteloze schaamlip

Dat Flair deze week uitpakt met schaamlip-schaamte, wekt heel wat verwondering op.

 

Ik heb daar zo mijn vragen bij.

 

Schaamlippen zijn toch ook maar lichaamsdelen, die hun gevoelens toch ook gewoon moeten kunnen tonen. Of ze nu blij zijn, verdrietig, nat of ja, beschaamd, dat moet toch gewoon kùnnen?

 

 

Om een schaamlip helemaal te begrijpen, moeten we terug gaan tot het ontstaan van de mens. Bij gebrek aan rubber(en poppen), ontstond uit een nietige schaamhaar van de man op een dag datgene wat vandaag de dag doorgaat voor 'de vrouw'. 

 

Oorspronkelijk had die 'eerste' vrouw 2 monden. Een aan de voorkant van haar gezicht en eentje aan de achterkant. Alles ging goed, tot de bink op een dag de vrouw wou kussen. Welke mond moest hij nemen?

 

Als hij de mond van de voorkant nam, kon hij tegelijkertijd met zijn behaarde borstkast de tintelende tepels van de vrouw voelen.

Kuste hij de mond van de achterkant, dan kwam hij tegelijkertijd in zijn favoriete positie terecht.

 

En datn kwam het moment dat het verkeerd ging en voor altijd verkeerd zou gaan..

Dat was het moment dat hij de vrouw zélf liet beslissen welke mond de kus in ontvangst zou mogen nemen. De vredevolle tijd was over, een eindeloos tijdperk van machtspelletjes en twisten was aangebroken.

 

Achtermond wou een compromis uitwerken, maar Voormond was haar te vlug af. Zij had een plannetje bedacht om voor altijd de eigenlijke macht van de wereld in handen te nemen. Ze vertelde tegen elk lid dat het niet maar eigenlijk toch wel wou weten:, dat Achtermond, toen ze klein was, ooit een koortsblaasje had gehad...

 

Achtermond kreeg een witter kleurtje en kroop bedweesd naar onder en verstopte zich uiteindelijk tussen de benen van de vrouw.

 

Voormond glunderde tot ze bloedrood zag. Zij was de enige keizerin van het aantrekkelijke en machtige vrouwenlichaam geworden. Haar woord zou gevolgd worden. Ze glunderde dat ze er helemaal passierood van werd. 

 

Achtermond bleef bedweesd achter. Haar leven zou bestaan uit het faken van een gelukkig bestaan. Haar koortsblaasje kwam -gevoeliger dan ooit- terug en bleef voor altijd staan. Achtermond heeft het altijd een beetje willen verstoppen, maar als ze even niet oplet, komt het toch weer boven.

Vanaf die dag zou de achtermond nogal pesterig 'schaamlip' worden genoemd. Ze zou tot het einde van haar dagen zwijgend berusten in haar lot.

 

Voormond haar plannetje was gelukt. Niet alleen had ze Achtermond naar onderen verstoten. Ze was er hierdoor ook in een klap in geslaagd om  haar voortbestaan te verzekeren. Nee, de man zou geen nietige schaamhaar meer gebruiken voor het creeëren van een vrouw. Voortaan zou de vrouw zelf de vrouw kunnen baren. Ook wanneer het rubber uitgevonden zou worden.

 

Tot zo ver de evolutieleer. Parate kennis vooraleer u het stuk uit Flair naar waarde wil schatten.

 

 

 

Volgende week:

Penibele penisangst

Verdrukte venusheuvelgevoelens

Adamsappelangst

en nog veel meer psychologische ziektes waarvan u dringend gehoord moet hebben!

 

29-06-07

Grijze haren

De vergrijzing. Het is me wat. Als een reusachtige Tsunami komt ie op ons, jong bloggend volkje, afgerend. We kijken ernaar. We zien ze naderen.

 

We worden overspoeld door een grijze massa haren en hier en daar een tand. Schuim om de lippen om onze laatste centjes, die we niet aan gsm's-internet-flat screen tv's-restaurantjes-city trips hebben opbesteed, uit onze zakken te schralen. Om er vervolgens een Croque Monsieur mee te gaan eten op de Grote Markt van een der Belgische Steden. Met op de achtergrond een deuntje van Will Tura of Bobbejaan Schoepen.

 

Ja, ik ken ze wel. Die normeloze pubers met meer dan zestig jaar op hun conto. Tegen 40 per uur rondscheurend op banen waar je 70 mag. 'We hebben alle tijd, meneer'. Hun autoradio uitgebouwd om de klanken van André Hazes te laten weergalmen over iedereen die ook maar een moedige poging doet om hen voorbij te steken.

 

De vergrijzing, een bende egoïsten zijn het. Wij moeten dokken voor hun plezier. Wij moeten werken voor iets wat we nooit zullen krijgen en de vorige generatie een pensioen genoemd zal hebben. Wij, wij, wij krijgen niks. En geven alles aan die mensen die ons met liefde, hart, bloed en ziel hebben opgevoed.

 

En dat is eigenlijk best wel een tof gevoel.

 

 

00:07 Gepost door >Trucido< in Actualiteit | Permalink | Commentaren (0) | Tags: vergrijzing, senioren, medioren, babyboom, absurd |  Facebook |

03-06-07

Prioriteiten

Prioriteiten, wie zijn dat eigenlijk?

 

Nee, ik heb vandaag geen tijd om naar de film te gaan. Ik moet naar een familiefeest.

 

Ja, we moeten dringend afspreken. Maar dit weekend gaat niet. Ik kan niet.

 

Choose life. Choose future. Choose career. Choose words. Choose opinion. Choose partner. Choose friends. Choose everything. Choose priorities.

 

Misschien moet ik maar eens een avond thuis zitten, alleen, met wat domme tv-programma's voor mijn neus.

 

Leven is kiezen. Of kiezen is leven. Maar hoe kiezen we? Juist ja, door ons de hele tijd af te vragen of keuze 1 belangrijker is, beter is, leuker is dan keuze 2. We overtuigen als het ware onszelf, met een subjectieve theorie: prioriteiten stellen.

 

En hoe meer ik erover nadenk, hoe meer ik tot de conclusie kom dat 'prioriteiten' een ongelooflijk dwaas en absurd gegeven is. Waarom is familielid x belangrijker om een bezoekje te brengen dan vriend y?

 

Kiezen is sowieso al moeilijk, maar prioriteiten stellen nog moeilijker. Prioriteiten stellen is hetgene wat de keuze voorafgaat. De eerste stap voor die ene 'goede' keuze.

 

En net daarom haat ik ze. Want je kan op ieder moment ontelbaar 'goede keuzes' maken. En die stomme domme prioriteiten laten gewoon alles beperken tot een enkel klein rationeel keuzetje. Zonde van alle andere mogelijkheden.

 

Prioriteiten: absurde begrippen. Geef mij maar de geen prioriteiten. Zalig. Bijvoorbeeld: het schrijven van een zinvol blogstukje is geen prioriteit vanavond.

 

Genieten voor mij.

 

Jammer voor u.

 

 

 

 

09-05-07

Boterhammen smeren

Als er iets is wat ik haat, dan is dat

boterhammen smeren.

 

Dat ritueel is gewoon dom. Ik haat het gewoon. Ik zeg u: boterhammen smeren is gewoon dom.

 

Je hebt altijd twee mogelijke tijdstippen. 's Avonds of 's morgens.

's Avonds lig je in de zetel doorgezakt, achter een boek of de tv lezend. Of zit je een oninteressante blogpost te doen en ben je een of andere muziekgroep aan het afkraken. Dus 's avonds is niet ideaal. Doe je het wel, dan is de sfeer verpest en wordt er weer aan het werk gedacht. Trouwens, negen kansen op tien vergeet je ze de ochtend erop toch weer gewoon uit de frigo te halen.

 

's Morgens lig je in je bed en draai je je nog eens om. En nog eens. Om bij het uiterste puntje van haalbaarheid om nog net op tijd op het werk te geraken, uit je bed te springen, te lang de spiegel versuft aan te kijken en uiteindelijk te beseffen dat je je boterhammen nog moet maken. Je maakt je boterhammen, maar in de haast vergeet je ze op tafel. Je vindt de - bwah ik haat ze- met warme lucht besmeurde boterhammen 's avonds terug. Je stopt ze in de frigo, ze zijn nog goed voor de dag erna, maar dan vergeet je ze weer de morgen erop. Ach ja.

 

En dan die keuze wat je erop smeert. 's Avonds heb je wel inspiratie, maar weet je nog niet waar je de dag erna zin in zal hebben? En 's morgens is er gewoon geen inspiratie. Gevolg: boterhammen met Hollandse kaas, of met choco en op een top uitgeslapen dag wel eens zalmsla.

 

Zucht. Boterhammen smeren. Het wordt nooit iets voor mij. Ik zeg u: boterhammen smeren is dom.

 

 

 

En raad eens wat ik vanavond nog zou moeten doen? Juist ja.

 

 

05-05-07

Het Vliegend Spaghetti Monster

Trucido zat even in het buitenland voor een inspiring trip, maar is back.

 

Maar eerst en vooral een ode aan het Vliegend Spaghettimonster, de schepper van het ware universum. Het allerbovennatuurlijkst spaghettimonsterisme is door Bobby Henderson, een Amerikaanse prof in het leven geroepen omdat in Kansas werd besloten om in het onderwijs de theorie van het 'intelligent design' te onderwijzen. Henderson schreef een brief waarin hij eiste dat aan het geloof in het vliegende spaghettimonster evenveel tijd zou worden geschonken dan aan dat van het christelijke geloof.

Ondertussen is het Vliegende Spaghettimonster uitgegroeid tot een online cultfiguur, en een merchandising-melkkoe.

Maar hij blijft geweldig.

 

Impressie van het Vliegend Spaghettimonster

 

 

De gevolgen van dit spaghettigeloof zijn heerlijk absurd. Wil je een volgeling worden, heb je een op maat gesneden piratenpak nodig. Mensen beweren dat ze het spaghettimonster hebben gezien, etc.

 

http://www.youtube.com/watch?v=b1PW596ZlGk

 

Meer weten?

 

 

 

13-04-07

Absurde foto van de dag: de wrede medemens

Went - Gevelgem
 
 
kemmelberg copy

 

Gent - Wevelgem in beeld.

 

Nee, ik ben geen koersfanaat. Een hele tijd -vaak verkleumd- zitten wachten tot er een aantal renners voorbij komen gesnord. Om tot de conclusie te komen dat je nog niet weet wie nu vooraan rijdt, of die eerste gewoon bijna gedubbeld is, en of die zoooef nu het wachten waard was.

 

Maar anderen vinden het dan wel weer waard.

 

Want als er iets is wat er op de foto hierboven duidelijk is, allerliefste humane medebloggertjes, dan is het dat deze Belgen op de foto met alle plezier naar de koers komen kijken.  Nu, een ding moet je hen wel nageven: ze hebben dan ook de topplaatsen ingenomen: de Kemmelberg. In een voetbalstadion zouden deze plaatsen onbetaalbaar zijn voor de gewone man (waar zijn de vrouwen op de foto?), maar in de koerswereld kan je die dus nog bemachtigen door een paar uurtjes op voorhand, gewapend met een thermos koffie, je stukje halve vierkante meter op te eisen.

 

Gratis en voor niks.

En met zulke plaatsen wordt het ineens logisch dat koers kijken leuk is. De renners klimmen de berg op, niet te snel, zodat je alle tijd hebt om te kijken wie voorop ligt. Je geniet van hun afzien, je roept wat, obstrueert wat, en hup, binnen de kortste keren liggen die schatjes van opgespoten tweewielruiters tegen de zachte kasseien. Je lacht wat, je wijst wat en je drinkt achteraf een pintje, terwijl je grapjes maakt over de gevallen wieltrappers.

 

Goh ja, het leven wordt eenvoudiger als je overal de lol van inziet. Of 'smile', you are on the camera!

 

Het leven zoals het is: de foto van de wrede medemens.

 

Wees bebloed

 

<Trucido>

 

kemmelberg2 (foto's Photonews)

 

15-03-07

Beurstip: Black & Decker (kopen)

De Smogosfeer.

 

Geef toe, het heeft wel iets. Al die smog om ons heen. Perfect excuus om je niet moe te maken. Want te sterke fysieke inspanningen zijn gevaarlijk bij te veel fijn stof. Perfect excuus om te laat op je werk te komen, want je mocht maar 90. Perfect excuus om door al die smog dat nieuwe kapsel van je oh zo gevoelige vrouwelijke collega niet te hebben opgemerkt.

 

Eerlijk gezegd ben ik blij dat het maar kleine stofdeeltjes zijn. En geen grote.

 

We hadden wel het nieuws gehaald natuurlijk. Als het over stofkanonnen zou gaan. En van overal werden er solidariteitsacties opgezet. Bundels stof, tot een vierkante meter groot die op je mooi getrimde kapsel afkomt. Het moet een vreselijk idee zijn.

 

Zou dat kunnen? Misschien wel?

 

Kijk, ik ben voor de 90km/u regel. Die doet misschien wel wat stof opwaaien, maar het is voor de goeie zaak. Om een ware en eerste stofoorlog te voorkomen.  Da's niet goed voor een mens, zoveel stof. Kijk naar de kinderen op school. Die zien er wreed ongezond uit met al hun te verorbenen stof.

 

Morgen toch maar aandelen van Black & Decker kopen.

 

 

haalde het net niet:

dit is niet meers tof.

 

 

08-02-07

Absurd woord van de dag: sneeuw

Hoe wordt een woord van de dag het absurd woord van de dag? Wel, alles begint met vandaag.(toch mooi gezegd, he)

 

Vandaag wou ik niet actief bloggen. Maar dan lees ik op www.debitches.be plots een bericht over sneeuw, en dan besef ik: Trucido jongen, schrijf daar eens iets nutteloos over. Sneeuw verdient het om over gezeverd te worden.  En zo geschiedt het dat sneeuw het absurd woord van de dag wordt.

 

Ik moet het trouwens nu doen, voor het te laat is. Er is namelijk al heel wat kilobyte sneeuw weggesmolten. De zon geeft door de opwarming van de aarde zodanig veel warmte af dat onze Vlaamsche sneeuw langzaamaan wegdrupt. Tot diep onder onze eigen grond. Waar ze door allerlei pieringen en andere vieze eencellige beesten wordt uitgezogen.

 

Sneeuw is dan ook mijn ultieme liefde. Heerlijk om naar te kijken. Grijpbaar, al is het maar voor even. Dan verdwijnt de sneeuw voor de zon. De sneeuw 'buiten' zien, voor het glasraam, maakt me 'van binnen' warm. De vlokken die in de spot schijnen, daar kan je uren naar kijken. De lucht is zuiver als wit. Zachtere confetti bestaat niet.

 

In Rusland zagen ze vorige week trouwens oranje sneeuw. Eerder had je ook al zwarte, en witte.  Vind ik goed. Zo verschillende kleursoorten sneeuw. Kleurt je dag een beetje. Goed tegen de sleur. Geef mij dus morgen maar gele sneeuw. Of paarse. Ben ik ab-so-luut een voorstander van.

 

Nee, sneeuw komt duidelijk een weldoener hierboven, die het witgoude genotsmiddel loyaal uit zijn raam naar beneden laat dwarrelen.

 

Het enige nadeel, ja het enige nadeel aan sneeuw is dat je er niet bruin van wordt.

Maar dat bevordert dan weer de kans op werk.

 

07-02-07

Absurd woord van de dag: Minuut stilte

Je hebt woordcombinaties als platte kak,hangende tet en brokkelige kots. Maar sommige combinaties zijn jammer genoeg wat meer respectvol. Zoals de 'minuut stilte'.

 

Wie respectvol wil zijn, moet ook hypocriet zijn. Zo ook in de wondere wereld der woorden.  Weinig woordcombinaties zijn zo idioot als die met 'minuut' en 'stilte'.

 

Waarom? ZELDEN duurt een minuut stilte ook effectief een minuut. ZELDEN is een minuut stilte ook effectief stil.

 

Zonet nog op tv gezien, voor de aftrap van een voetbalmatch van een niet nader te noemen Belgische voetbalploeg. Na twee tellen van de minuut stilte wordt er in het publiek geroepen, vervolgens gegniffeld, vervolgens geroepen en vervolgens ge-sshht. Om dan na 34 s de minuut stilte af te blazen en allemaal mooi in de handjes te klappen. Het was natuurlijk ook wel een mooie minuut stilte.

 

Nee, voor mij mag de minuut stilte worden afgevoerd. Vervang ze door minimum een hele dag dag stilte. Een hele dag dat iedereen gewoon zijn bek houdt. De politici, de Vlaamse Schlagerzangers, Wim Oosterlinck, Ben Crabbé, de pastoor van 't dorp, de doofstommen, de manager, prins Laurent, laat iedereen gewoon een dag minder oorschade aanrichten.

Want minder dan een dag verdient de stilte niet. Daarvoor is ze veel te groots.

 

En een dag telt 24 uren!  

14-12-06

Woord van de dag: koppijn

Koppijn.

 

Juist ja, daar ging ik het over gaan vandaag.

 

Maar na 2 glazen amoretto geef ik het op. Zware dag gehad. Druk met als kers op de slagroomtaart een evaluatiegesprek. I survived.

 

Eigenlijk is koppijn niet meteen een absurd woord. Eerder een concreet, praktisch one. Stom woord dus.Geen diepere betekenis, geen meerwaarde, noegabolle niks.

 

Geeft me meteen de mogelijkheid om deze eveneens stomme post af te ronden.

 

Tot ziens.

11-12-06

 Absurd woord van de dag

Absurd woord van de dag:

 

Politiek.

 

Rijmt op kliniek, basiliek en weinig logique.

 

De partij van de basiliek die geschaard door een legertje vakbondsmilitairen de judoman uit de cirkel werpt. De partij van de stoere moedige Vlaming die zich onderwerpt, identiek aan haar eigen tragische Vlaamsche geschiedenis. Poli-kliekjes.

 

Politiek.

 

Rijmt op praatziek, tragiek en fanatiek.

 

Praatzieke fantastici die de tragedie van een aangekondigde dood inluiden. Magnifiek paniekvoetbal. Mijn-eigen-postje rethoriek.

 

Politiek.

 

Rijmt op iek iek iek.

02-12-06

Naakte vingerkootjes

Yes, de herfst komt er dan toch uiteindelijk aan.

 

En da's maar goed ook, want als er iets is waar ik een zwak voor heb, dan is het wel voor naakte vingertoppen.

 

Sommige mensen hebben de ongelooflijk subtiel erotische kracht in zich zitten om van hun handschoenen de topjes af te snijden.

 

Vaak gaat het dan over wollen handschoenen. Donkerblauw of zwart. Een enkele keer maagdelijk wit.

 

Heerlijk versmachtend is het contrast tussen het besluierde deel van de vingerhals, en hoe deze bruusk overgaat in de naakte ongevangen huid rondom het kleinste vingerkootje.

 

Kuikenzacht. Kwetsbaar. Koudverwarmend.

Gevoelig. Strelend.

 

Naakte vingerkootjes in de eerste koude herfstdagen.

Puur genot.

00:43 Gepost door >Trucido< in Actualiteit | Permalink | Commentaren (3) | Tags: naakt, vingerkootjes, herfst, erotiek, absurd, trucido |  Facebook |