23-08-07

Voor jou

 

Dit is geen vergeet-me-nietje

of denk-aan-mij-de-liefje

Dat ik je geef.

Dit is een ik-vergeet-je-nietje

een violo-nooitje een geheim-roosje

Dat ik je geef.

Dit is niet-van-mij-klokje

of cactus-kusje

Dat ik je geef.

Dit wat ik je geef

is je le-lie-fde je klavertje vrouw

Dat jij me geeft. 

23:26 Gepost door >Trucido< in Liefde | Permalink | Commentaren (3) | Tags: poezie, paringsbloem, liefde, gedicht, zangzaad, tuinvers |  Facebook |

08-08-07

Rood-groen-oranje coalitie

 

Een absurd moment. Iedere dag komt het terug. Een spannend moment tegelijkertijd.

 

Ik zit voor me uit te dwalen. Voor me rode vlekken verstoppertje spelend achter vluchtige regendruppels. Langzaam draai ik mijn hoofd naar links. Mijn ogen fluisteren vanuit een schuine hoek. Zij zat daar. Waarbij zij een onbekende vrouw is, die ik nog nooit heb  gezien. Waarbij zij helemaal geen speciale vrouw is, of toch niet op het eerste gezicht. Maar waarbij zij daar wel zat. In een oogwenk draai ik mijn hoofd opnieuw naar voren en kijk naar het regendruppelgordijn voor me.

 

Iedere dag maak ik het mee. Meermaals. Ik sta oog uit oog in contact met vreemde mensen. Soms een aantal seconden, soms een minuut. Ik geniet en fantaseer wie ze zijn, wat ze doen, of ze een relatie hebben, kinderen? Die een is een spontaan type, die ander maar een saaie seut.

 

Ik stop. Ik moet stoppen. Het is rood. Confrontatie met een achterbuur. Geniepig zie ik haar door het sleutelgat van mijn achteruitkijkspiegel. Mooie vrouw met inhoud. Ik kan dat namelijk meteen zien, of ze inhoud hebben, weet je wel.

 

Er stopt links iemand. En rechts, die ken ik. Handje omhoog. Ik word ongemakkelijk. Nee, mensen die naar me kijken vind ik maar niks. Hoe moet ik zitten? Elleboog tegen het portier? Even maar doen alsof ik aan de radio pruts?

 

Maar achter..zij. Zij is speciaal, ik zie het. Ze is een kunstenares, het moet wel. Of germaniste. Volgens mij is ze heel actief en is het pas uit met haar vriend. Ik zie haar uitdagend lachen. Naar mij? Naar mijn achteruitkijkspiegel? Wat zou het zijn als zij en ik nu eens zouden afspreken..elkaar ontmoet aan het rode licht? Volgens mij wil ze ooit wonen in een landhuis aan een wei van zonnebloemen. Als ik nu..

 

Links en rechts zijn ze al weg. Het is groen. Ze toetert niet. Maar ik moet vertrekken. Achter mij laat ik mijn gedachten verdrinken in de groene vlekken achter me. Samen met haar, die meteen een zijstraat inslaat.

 

We zouden de lichten-momenten moeten inkaderen. Het respect geven dat ze verdienen. Ik neem me voor om hier een beweging voor op te richten en zie mezelf op de voorzitterstroon zitten. Alleen, hoe ga ik de leden werven?

 

Het leven: rood – groen – oranje en gedachten die erin verdwalen.

 

Op naar de volgende lichten. Waar ga ik dan aan denken?

03-08-07

Netto geluk

Unilever schrapt wereldwijd 20% van zijn jobs en maakte een  winst van grosso modo 15% in het afgelopen jaar.

 

Een maatschappelijk systeem is een systeem dat de maatschappij dient. Maar dient het ook de mensen in die maatschappij? Is economische groei en kostenreductie de oplossing voor de milieuproblematiek, sociale ongelijkheid en wereldarmoede?

 

En altijd weer dringt zich een andere vraag op. Als ons kapitalistisch marktmodel niet (meer) het geschikte systeem is, wat is dan een beter alternatief? Stilte?

 

Aan het woord is Jurriaan Kamp,  die aansluit bij verschillende anti-globalistische bewegingen.

 

<< 70% van de wereldhandel is tegenwoordig in handen van 500 multinationale ondernemingen" aldus Kamp. Zij maken gebruik van de meest interessante voorwaarden inzake loonkost, sociale voorwaarden en milieunormen om hun bedrijvigheden in deze of gene regio te volbrengen. Daarbij is het uitgangspunt niet het belang van de mens, maar wel dat van de eigen winst van de aandeelhouder. En die aandeelhouder is in feite niet langer betrokken bij de onderneming zelf, hij is steeds meer een belegger geworden die zijn waardepapieren net als een ander voorwerp van de hand doet als dat hem goed uitkomt. Of die onderneming nu ethisch correct handelt of niet. Het onpersoonlijk karakter van de band tussen belegger en onderneming wordt nog versterkt door de beurshype en de hiermee gepaard gaande publiciteit. Als we vaststellen dat 40 procent van alle valutatransacties een tijdhorizon heeft van minder dan twee dagen, en 80 procent minder dan een week is het duidelijk dat er weinig of geen betrokkenheid kan zijn tussen de transactie op zich en de mogelijke gevolgen voor mens en milieu. De droom van sommige politici dat het verwerven van aandelen zou leiden tot een vorm van volkskapitalisme is verworden tot een ordinaire handel in papier.
>>

 

Samenvatting:

Is het marktsysteem de satan? Nee.

Is het perfect? Nee

Is er een alternatief? Nog niet.

 

links/rechts:

http://www.liberales.be/cgi-bin/showframe.pl?boek&kampjuriaanmensen

http://www.ode.nl/news.php?nID=157&a=true

http://www.paraview.com/kamp/kamp_excerpt.htm

 

 

 

01-08-07

Black morning

 

Zeven uur vijfentwintig in de ochtend. Nog net voor de eerste lading blokrijparty’s door de boxen gillen, word ik wakker met de stem van Sarah Bettens. Deze keer is het miemie die kreunt.

 

Niet dat ons Sarah langs mij ligt. Helaas, de dromen waren over, ik was wakker.

 

En dan lig je daar met het gevoel een biefstuk te zijn. Met peper en provencaalse kruiden, als je dat graag hebt. Een biefstuk die al drie minuten lang zit te sudderen in haar eigen vet en maar aan een ding kan denken: draai me nog eens om.

 

En dat deed ik dan ook. Ik draaide me om. En nog eens. En uiteindelijk nog eens. Om uiteindelijk op de tonen van Grace Kelly en Mika uit mijn bed te wippen, en op tien minuten tijd te eten, douchen, boterhammen te smeren (bah!!!) en in mijn auto te zitten (met de gordel om).

 

De eerste werkdag na een vakantieperiode. Een gevoel apart.

 

Niet dat ik niet graag kom werken. Maar nog 3 dagen, en het is weekend.

12:53 Gepost door >Trucido< in Actualiteit | Permalink | Commentaren (3) | Tags: blog, werken, vakantie, ochtend, dromen, realiteit, trucido, biefstuk |  Facebook |