15-07-07

Doremi..

Trucido is op vakantie!

 

Tot binnekort!

 

13:12 Gepost door >Trucido< in Actualiteit | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

13-07-07

De schaamteloze schaamlip

Dat Flair deze week uitpakt met schaamlip-schaamte, wekt heel wat verwondering op.

 

Ik heb daar zo mijn vragen bij.

 

Schaamlippen zijn toch ook maar lichaamsdelen, die hun gevoelens toch ook gewoon moeten kunnen tonen. Of ze nu blij zijn, verdrietig, nat of ja, beschaamd, dat moet toch gewoon kùnnen?

 

 

Om een schaamlip helemaal te begrijpen, moeten we terug gaan tot het ontstaan van de mens. Bij gebrek aan rubber(en poppen), ontstond uit een nietige schaamhaar van de man op een dag datgene wat vandaag de dag doorgaat voor 'de vrouw'. 

 

Oorspronkelijk had die 'eerste' vrouw 2 monden. Een aan de voorkant van haar gezicht en eentje aan de achterkant. Alles ging goed, tot de bink op een dag de vrouw wou kussen. Welke mond moest hij nemen?

 

Als hij de mond van de voorkant nam, kon hij tegelijkertijd met zijn behaarde borstkast de tintelende tepels van de vrouw voelen.

Kuste hij de mond van de achterkant, dan kwam hij tegelijkertijd in zijn favoriete positie terecht.

 

En datn kwam het moment dat het verkeerd ging en voor altijd verkeerd zou gaan..

Dat was het moment dat hij de vrouw zélf liet beslissen welke mond de kus in ontvangst zou mogen nemen. De vredevolle tijd was over, een eindeloos tijdperk van machtspelletjes en twisten was aangebroken.

 

Achtermond wou een compromis uitwerken, maar Voormond was haar te vlug af. Zij had een plannetje bedacht om voor altijd de eigenlijke macht van de wereld in handen te nemen. Ze vertelde tegen elk lid dat het niet maar eigenlijk toch wel wou weten:, dat Achtermond, toen ze klein was, ooit een koortsblaasje had gehad...

 

Achtermond kreeg een witter kleurtje en kroop bedweesd naar onder en verstopte zich uiteindelijk tussen de benen van de vrouw.

 

Voormond glunderde tot ze bloedrood zag. Zij was de enige keizerin van het aantrekkelijke en machtige vrouwenlichaam geworden. Haar woord zou gevolgd worden. Ze glunderde dat ze er helemaal passierood van werd. 

 

Achtermond bleef bedweesd achter. Haar leven zou bestaan uit het faken van een gelukkig bestaan. Haar koortsblaasje kwam -gevoeliger dan ooit- terug en bleef voor altijd staan. Achtermond heeft het altijd een beetje willen verstoppen, maar als ze even niet oplet, komt het toch weer boven.

Vanaf die dag zou de achtermond nogal pesterig 'schaamlip' worden genoemd. Ze zou tot het einde van haar dagen zwijgend berusten in haar lot.

 

Voormond haar plannetje was gelukt. Niet alleen had ze Achtermond naar onderen verstoten. Ze was er hierdoor ook in een klap in geslaagd om  haar voortbestaan te verzekeren. Nee, de man zou geen nietige schaamhaar meer gebruiken voor het creeëren van een vrouw. Voortaan zou de vrouw zelf de vrouw kunnen baren. Ook wanneer het rubber uitgevonden zou worden.

 

Tot zo ver de evolutieleer. Parate kennis vooraleer u het stuk uit Flair naar waarde wil schatten.

 

 

 

Volgende week:

Penibele penisangst

Verdrukte venusheuvelgevoelens

Adamsappelangst

en nog veel meer psychologische ziektes waarvan u dringend gehoord moet hebben!

 

12-07-07

Hetero

Zonet van blog tot blog gesurfd. Van favoriet naar favoriet. En wat viel me achteraf op?

Ik ben een flirt-blogger. Een ware casanova-blogger.

 

Zeker tachtig procent (dat is misschien bijna evenveel als het aantal Vlaams Belang kiezers in Antwerpen) van mijn kliks waren kliks naar vrouwelijke blogs. Niet toevallig. Want meestal droegen ze namen als Sandrissimo, a-woman of Tine. 

 

Mijn enige hoop is dat er tussen deze vrouwelijke bloggers veel lesbiennes zitten. Dan kan ik tenminste nog het excuus bovenhalen 'dat bloggen enkel om vriendschap draait'.

 

21:31 Gepost door >Trucido< in Vrije tijd | Permalink | Commentaren (1) | Tags: bloggen, flirt, discriminatie, testosteron |  Facebook |

11-07-07

 Iets interessant

 
 

 

Vandaag wou ik eens iets interessants schrijven.

 

Kwestie van de sleur van het leven te doorbreken.

 

Moedig startte ik met het blauwe knopje, dat symbool staat voor de internet explorer, aan te klikken. Google werd opgestart en ik typte in: 'interessant'. Voor de agnostici onder ons, hier het getruceerde bewijs:

 

google interessant

 

Maar het resultaat was ontgoochelend. In plaats van iets interessants, kreeg ik een hele hoop oninteressante shit-links die het startsein van een ontgoochelende avond zouden inluiden.

 

google interessant 2

 

Ik probeerde vervolgens Wikipedia, Youtube, Flickr,.. allemaal zonder resultaat...

 

wikipedia

 

Ik zette tijdens mijn zoektoch op het internet de televisie op, luisterde naar de radio, bladerde even in de krant van vandaag.

 

Zonder resultaat.

 

Moe ging ik slapen. De avond was omgevlogen, maar voor niets geweest. Een leeg gevoel. En toch had ik het gevoel dat het een erg interessante avond had kunnen worden. Ergens diep in mij. Ik had iets over het hoofd gezien, het moest wel.

 

Zij lag al in bed en ik legde me langs haar.

09-07-07

Die lepe reclamejongens toch

Kijk, ik heb zo mijn principes. Als er mij wordt gevraagd om in ruil voor drank reclame te maken op mijn blog, dan doe ik dat niet.

Ook niet als het gaat om de nieuwe Passoa-variant die bovendien lekker is.

22:04 Gepost door >Trucido< in Actualiteit | Permalink | Commentaren (3) | Tags: passoa, sponsor |  Facebook |

Lachen

Lachen. Mooi woord. Maar soms ook werkwoord. Als dat moet gebeuren voor een camera.

 

Zo'n gietijzeren mislukte één-oog-robot-piraat die je dan aankijkt. Niets grappigs aan. Alleen, je moét lachen.

 

De glimlach voor je baas. De glimlach naar je buurvrouw. Alles gaat goed. Dank je wel. Ik ben happy. Ik ben toch zo happy.

 

En dan komen ze terug van vakantie. Wil je mijn foto's eens zien? Foto's? Bergen foto's ja! 784op t-i-e-n dagen tijd.

 

Even het totale geluk uitrekenen. Dat is dus een gemiddelde van 78.4 glimlachen per dag. Tel bovendien een minuutje om het fototoestel uit het hoesje te halen, een minuutje om de juiste pose aan te nemen, en nog een minuutje om het ontwerp te bekijken. Dat maakt dus 78.4 x 3 = 235.2 minuten per dag die gelukkig en tevree besteed worden aan het fototoestel. Dat zijn bijna 4 uren op een gemiddelde daglengte van 16 uur. Of een vierde.

 

En ik weet niet of je al ooit een vierde van twintig ton aardappelen hebt gegeten, maar dat is dus erg veel. Erg heel veel.

En daar krijg ik dus buikpijn van.

 

Boven mij vogels. Ik glimlach naar ze en ze fluiten terug. Ik voel de regen op me tikken en ik ren. Schaterend. De regen laat me het leven voelen.

 

Dan kom ik binnen en begin ik weer lachend aan het werk. Lachje naar de collega's. Lachje naar de voorbijganger. Lachje naar meneer De Klant.

 

Ik ben gelukkig, want ik lach.