02-06-07

Om te kauwen

Absurd is ze niet, maar wel geniaal.

 

Ik verwaarloos mijn blog de laatste tijd. Ik heb daar weer mijn persoonlijke goede redenen voor.

Daarom iets om op te kauwen, voor lange tijd. Hoe langer je erop (her)kauwt, hoe meer eruit komt.

Haar naam: Vasalis.

Absurd is ze niet, maar wel geniaal. Maar dat wist u ondertussen al.

 

 

 

 

De verstekeling

Bij ieder schepsel dat geboren wordt
zijn reis begint, scheept in het ruim de dood
zich in. En maakt zich met het schip vertrouwd,
dringt door tot iedre vezel van het hout
de romp, de mast, de kabels en de touwen
de zeilen hurkend in de reddingsboot.

Het zijn de kleine kindren die hem kennen
en hem niet vrezen: zij zijn nog pas zo kort
geleden uitgevaren uit hun nacht
ze moeten aan het daglicht nog zo wennen.
Zoals schaduw bij het licht behoort
zo leeft de dood binnen het leven voort.

 

 

SUB FINEM

En nu nog maar alleen
het lichaam los te laten-
de liefste en de kinderen te laten gaan
alleen nog maar het sterke licht
het rode, zuivere van de late zon
te zien, te volgen-en de eigen weg te gaan.
Het werd, het was, het is gedaan.

 

 

Met dank aan www.gedichten.nl

 

15:35 Gepost door >Trucido< in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: vasalis, genie, poezie, gedicht, kauwen |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.