16-04-07

Absurde song van de dag - Holly Dolly

Oh Lente - Dronken Liefdevolle tijd - Zotte lente - Raak me niet kwijt

 

 

 

OPENDRAAIEN DIE BOXEN EN MEEZINGEN !!!

 

 

 

 

 

Holly Dolly - Dolly Song

Nuapurista kuulu se polokan tahti
jalakani pohjii kutkutti.
Ievan äiti se tyttöösä vahti
vaan kyllähän Ieva sen jutkutti,
sillä ei meitä silloin kiellot haittaa
kun myö tanssimme laiasta laitaan.
Salivili hipput tupput täppyt
äppyt tipput hilijalleen.

Ievan suu oli vehnäsellä
ko immeiset onnee toevotti.
Peä oli märkänä jokaisella
ja viulu se vinku ja voevotti.
Ei tätä poikoo märkyys haittaa
sillon ko laskoo laiasta laitaan.
Salivili hipput.

Ievan äiti se kammarissa
virsiä veisata huijjuutti,
kun tämä poika naapurissa
ämmän tyttöä nuijjuutti.
Eikä tätä poikoo ämmät haittaa
sillon ko laskoo laiasta laitaan.
Salivili.

Siellä oli lystiä soiton jäläkeen
sain minä kerran sytkyyttee.
Kottiin ko mäntii ni ämmä se riitelj
ja Ieva jo alako nyyhkyytteek.
Minä sanon Ievalle mitäpä se haittaa
laskemma vielähi laiasta laitaa.
Salivili

13-04-07

Absurde foto van de dag: de wrede medemens

Went - Gevelgem
 
 
kemmelberg copy

 

Gent - Wevelgem in beeld.

 

Nee, ik ben geen koersfanaat. Een hele tijd -vaak verkleumd- zitten wachten tot er een aantal renners voorbij komen gesnord. Om tot de conclusie te komen dat je nog niet weet wie nu vooraan rijdt, of die eerste gewoon bijna gedubbeld is, en of die zoooef nu het wachten waard was.

 

Maar anderen vinden het dan wel weer waard.

 

Want als er iets is wat er op de foto hierboven duidelijk is, allerliefste humane medebloggertjes, dan is het dat deze Belgen op de foto met alle plezier naar de koers komen kijken.  Nu, een ding moet je hen wel nageven: ze hebben dan ook de topplaatsen ingenomen: de Kemmelberg. In een voetbalstadion zouden deze plaatsen onbetaalbaar zijn voor de gewone man (waar zijn de vrouwen op de foto?), maar in de koerswereld kan je die dus nog bemachtigen door een paar uurtjes op voorhand, gewapend met een thermos koffie, je stukje halve vierkante meter op te eisen.

 

Gratis en voor niks.

En met zulke plaatsen wordt het ineens logisch dat koers kijken leuk is. De renners klimmen de berg op, niet te snel, zodat je alle tijd hebt om te kijken wie voorop ligt. Je geniet van hun afzien, je roept wat, obstrueert wat, en hup, binnen de kortste keren liggen die schatjes van opgespoten tweewielruiters tegen de zachte kasseien. Je lacht wat, je wijst wat en je drinkt achteraf een pintje, terwijl je grapjes maakt over de gevallen wieltrappers.

 

Goh ja, het leven wordt eenvoudiger als je overal de lol van inziet. Of 'smile', you are on the camera!

 

Het leven zoals het is: de foto van de wrede medemens.

 

Wees bebloed

 

<Trucido>

 

kemmelberg2 (foto's Photonews)

 

12-04-07

De waanzinnige zon!

Menopauze, plaspauze, penopauze, benedictuspauze, condoomaandoenpauze, siestapauze, gesprekspauze, denkpauze, adempauze, middagpoauze, koffiepauze, theepauze, pintjespauze, warmechocomelkpauze, lunchpauze, BLOGPAUZE

 

Met dank aan http://krankzinnig.skynetblogs.be om mij op het mooie weer vandaag te wijzen.

Trucido bezet vanavond de A'pse terrasjes!

 

17:43 Gepost door >Trucido< in Actualiteit | Permalink | Commentaren (2) | Tags: blogpauze, zon, terrasjes |  Facebook |

11-04-07

Ontsnapppingskoning blogt

Soms heb je gevangenen die mijn sympathie kunnen winnen. Niet omdat ze berouw tonen. Niet omdat ze onschuldig zijn. Maar omdat ze uit dat mensonterend beton willen en vooral kunnen ontsnappen. Keer op keer.

 

Niek Bergmans is zo een gevangene. Al een aantal keren is hij de Belgische cipiers te slim af geweest. Gewoon weggeklauterd. Gevlucht. Gewoon schitterend. En bovenal, hij blogt. En wordt gedoogd.

 

Hoewel. Onlangs is hij overgeplaatst vanuit de 'supergevangenis' van Hasselt naar de instelling van Gent. Dat nam hij niet en hij is in hongerstaking gegaan. Of hoe ook gevangenen zelfrespect willen verdienen. Na een aantal duizelingen is hij dan overgeplaatst naar de gevangenis van Brugge.

 

Het leven in de gevangenis, met een vleugje ironie beschreven, voor en door een gevangene met kennis van zaken. Je kan het lezen op de blog van Niek. Hij stuurt brieven naar de krant Het Belang van Limburg, en de redactie plaatst deze vervolgens op zijn blog.

Boeiend, levensecht en tegelijk gevaarlijk grappig.

 

Klik hier voor zijn blog!

06-04-07

Big Brother

zoo copy

Zoo van

 

Antwerpen en meer..nog nooit zo scherp..!

 

http://maps.live.com

23:44 Gepost door >Trucido< in Web | Permalink | Commentaren (1) | Tags: satelliet, windows live, zoo van antwerpen, big brother |  Facebook |

Sociologie der namen

Ik heb een gevaarlijke leeftijd.

 

Kennissen, gelukkig nog geen vrienden, uit mijn omgeving, beginnen onveilig te vrijen.

Gevolg: kinderen.

 

Nevengevolg: suikerboonfestijnen, ziekenhuisbezoeken, geboortekaartjes, etc.

 

Extra nevengevolg: nieuwe namen.

 

Extra nevengevolg voor Trucido: hij zoekt er iets achter.

 

Sociologische onomatiek der Vlaamsche Leefgemeenschap - Een exploratieve Studie in zeven paragrafen.

 

Interessant is dat de namen die ouders aan hun kinderen geven een perfecte weerspiegeling zijn van de waarden binnen een maatschappij. Bijvoorbeeld: Deejay (m.) of Djay (vr.) is een recente voornaam en een heel mooi voorbeeld van de weerspiegeling van onze cultuur.

 

Wij zijn, wie onze voornamen zijn. Hoog tijd voor een sociologische studie van de onomastiek Vlaanderen uit te voeren.

 

Wat mij dus opvalt, is de grootse creativiteit aan naamgeverij die in dit zichzelf uitroepende onafhankelijkheidsrepubliekje gepaard gaat. Of net het ontbreken van deze creativiteit. Namen van gebruiksvoorwerpen zijn in. Een gevolg van de tijdsdruk en het materialisme van dezer tijden, volgens mij. Men kijkt naar een voorwerp, men denkt, en men zegt: dat is hem. De gekste namen levert dat op. Dat leidt ook tot dieren- of plantennamen. Men doet een wandelingetje met de hand en men ziet daar toevallig een 'Roos', 'Iris', 'Madelief' en voilà, de naam is gevonden. Of je kijkt omhoog, en hup, daar zie je toch wel niet een 'Albatros' of een 'Buizerd'. En hup, kous is weer af. Vraag is wel hoe de Albatros zich hierbij voelt. Of, hoe zou jij je voelen als de bloem in je tuin door je partner 'mens' of 'man' of 'vrouw' werd genoemd. Andere vraag is ook hoe het komt dat in al die jaren niemand 'Mens' een mooie naam heeft gevonden voor haar/zijn kind.

 

Een tweede aspect is de duidelijke economische conjunctuur die zich in de Vlaamsche naamgeverij inmengt. Hoe verklaart u anders een naam als 'Chiquita' en 'Stella' [Artois]? Ik zou zeggen, zet de poort open voor 'Persil', 'Dash', Pedigree Pol, Black & Dekker' (ideale naam voor een tweeling) en 'Ferrari'.

 

En dan heb je de drang naar spiritualiteit, New Age, naar het Zen, die onze 21ste eeuw kenmerkt. Denken we maar aan romantische namen als 'Maan', 'Luna', 'Zon', 'Sterre', 'Ster' of  'Zomer'? Vroeger was de Katholieke Kerk een inspiratiebron voor de voornamen. Het verval van de Katholieke macht betekent dat het gat opgevangen moet worden door spirituele handboeken die in een half uur kunnen worden uitgelezen .

 

Kortom, we kunnen er niet omheen. De maatschappij bepaalt niet alleen wie we zijn, maar ook hoe we heten.

 

 

 

-  Ik hoop dan ook dat de volgende generatie kinderen 'Liefde', 'Geluk', 'Vrede' en 'Eeuwigheid' mag heten. -

 

Wees Gegroet

 

<Trucido>

 

 

Literatuurlijst:

http://www.statbel.fgov.be/press/fl053_nl.asp

http://www.let.uu.nl/~Gerrit.Bloothooft/personal/Publicat...

http://www.verschoornet.nl/voornamen/VNMfrm.html

http://www.breintrucido.be/zwartgat.html

http://www.kindengezin.be/KG/voornamen/voornamen.jsp

23:15 Gepost door >Trucido< in Actualiteit | Permalink | Commentaren (1) | Tags: voornamen, onomastiek, sociologie, kinderen, blog |  Facebook |

Schoon genoeg van de dag: pop ups

Ik heb er dus schoon genoeg van he.

 

Ja, van die stomme pop-ups die uw volledig scherm bezetten, verkrachten en uw kostbaar gevoel voor maar liefst 6 seconden naar de hel helpen.

 

En dan altijd tastend naar de combinatie ctrl-alt-delete zoeken.

 

pokertafel, ik moet-u-niet!

sletterige cam-vrouw uit Mechelen, ik kom-niks-te-kort !

En neen, ik ben niet geïnteresseerd in die 2 messages die op mij aan het wachten zijn!!

 

WAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAARRRRRRRGGG

 

Was ik duidelijk?

22:36 Gepost door >Trucido< in Actualiteit | Permalink | Commentaren (1) | Tags: waaaargh, pop-ups, schoon genoeg van de dag |  Facebook |

03-04-07

 Prévert in volle glorie

Matigheid is maar zelden goed.

Vandaar meteen een hele lading van grootse Jacques Prévert-poëzie.

 

 

Déjeuner du matin – Jacques Prévert

 

Il a mis le café

Dans la tasse

Il a mis le lait

Dans la tasse de café

Il a mis le sucre

Dans le café au lait

Avec la petite cuiller

Il a tourné

Il a bu le café au lait

Et il a reposé la tasse

Sans me parler

Il a allumé

Une cigarette

Il a fait des ronds

Avec la fumée

Il a mis les cendres

Dans le cendrier

Sans me parler

Sans me regarder

Il s’est levé

Il a mis

Son chapeau sur sa tête

Il a mis son manteau de pluie

Parce qu’il pleuvait

Et il est parti

Sous la pluie

Sans une parole

Sans me regarder

Et moi j’ai pris

Ma tête dans ma main

Et j’ai pleuré.

 

 

 

 

 

 

De dorre blaren

Ach, ik had zo graag dat jij het nog zou weten
die dagen toen ik zei: ik zie je graag
Wat was het leven mooi en zoveel beter
en ook de zon scheen heter dan vandaag
De dorre blaren liggen voor het rapen...
Je ziet ik ben het niet vergeten
De dorre blaren liggen voor het rapen
ook de herinneringen en de spijt
de noorderwind heeft alles voortgedreven
de koude nacht in van vergetelheid
Je ziet ik ben het niet vergeten
het liedje dat je zong voor mij

Een lied ons op het lijf geschreven
Jij hield van mij
en ik van jou
En wij zijn bij elkaar gebleven
jij hield van mij
en ik van jou
Maar het leven scheidt zoveel geliefden
van lieverlee
zonder geluid
en de zee wist zachtjes alle sporen
van hen die ooit beminden uit

De dorre blaren liggen voor het rapen
ook de herinneringen en de spijt
Mijn stille liefde was voor jou geschapen
en glimlacht nog als toen en dankt de tijd
Of dacht je soms dat ik je zou vergeten
Je was zo lief ik zag je toch zo graag
Wat was het leven mooi en zoveel beter
en ook de zon scheen heter dan vandaag
Jij was mijn zoetste hartendief
Wat moet ik toch met al die spijt
Het liedje dat je zong voor mij
hoor ik voor eeuwig en altijd

Een lied ons op het lijf geschreven
Jij hield van mij
en ik van jou
En wij zijn bij elkaar gebleven
jij hield van mij
en ik van jou
Maar het leven scheidt zoveel geliefden
van lieverlee
zonder geluid
en de zee wist zachtjes alle sporen
van hen die ooit beminden uit.

***

Les Feuilles mortes

Oh! Je voudrais tant que tu te souviennes
des jours heureux où nous étions amis
En ce temps-là la vie était plus belle
et le soleil plus brûlant qu’aujourd’hui
Les feuilles mortes se ramassent à la pelle...
Tu vois je n’ai pas oublié
Les feuilles mortes se ramassent à la pelle
les souvenirs et les regrets aussi
et le vent du nord les emporte
dans la nuit froide de l’oubli
Tu vois je n’ai pas oublié
la chanson que tu me chantais

C’est une chanson qui nous ressemble
Toi tu m’aimais
et je t’aimais
Et nous vivions tous deux ensemble
toi qui m’aimais
et que j’aimais
Mais la vie sépare ceux qui s’aiment
tout doucement
sans faire de bruit
et la mer efface sur le sable
les pas des amants désunis

Les feuilles mortes se ramassent à la pelle
les souvenirs et les regrets aussi
Mais mon amour silencieux et fidèle
sourit toujours et remercie la vie
Je t’aimais tant tu étais si jolie
Comment veux-tu que je t’oublie
En ce temps-là la vie était plus belle
et le soleil plus brûlant qu’aujourd’hui
Tu étais ma plus douce amie...
Mais je n’ai que faire des regrets
Et la chanson que tu chantais
toujours toujours je l’entendrai

C’est une chanson qui nous ressemble
Toi tu m’aimais
et je t’aimais
Et nous vivions tous deux ensemble
toi qui m’aimais
et que j’aimais
Mais la vie sépare ceux qui s’aiment
tout doucement
sans faire de bruit
et la mer efface sur le sable
les pas des amants désunis

 

 

 

 

Om het portret van een vogel te maken

Aan Elsa Henriquez

Schilder eerst een kooi
met een open deur
schilder vervolgens
iets aardigs
iets eenvoudigs
iets moois
iets nuttigs...
voor de vogel
zet vervolgens het doek tegen een boom
in een tuin
in een bos
of in een woud
verstop je achter de boom
zonder iets te zeggen
zonder te verroeren...
Soms komt de vogel gauw
maar hij kan er ook lange jaren over doen
voor hij een besluit neemt
Verlies de moed niet
wacht
wacht zo nodig jarenlang
hoe snel of hoe traag de vogel komt
maakt niets uit het schilderij
wordt er niet mooier of lelijker door
Zodra de vogel komt
als hij komt
neem je de diepste stilte in acht
wacht tot de vogel de kooi binnengaat
en zodra hij binnen is
sluit zachtjes de deur met het penseel
dan
veeg je een voor een alle tralies uit
zonder ook maar één veer van de vogel aan te raken
Maak vervolgens het portret van de boom
kies daarbij zijn mooiste tak uit
voor de vogel
schilder ook het groene gebladerte en de koelte van de wind
het stof van de zon
en het geluid van de beestjes in het gras onder de zomerhitte
en wacht vervolgens tot de vogel zin heeft om te fluiten
Fluit de vogel niet
dan is dat een slecht teken
het teken dat het schilderij slecht is
fluit hij wel dan is dat een goed teken
het teken dat je mag ondertekenen
dan trek je heel zachtjes
een veer van de vogel uit
en schrijf je je naam in een hoekje van het schilderij.

***

Pour faire le portrait d’un oiseau
À Elsa Henriquez

Peindre d’abord une cage
avec une porte ouverte
peindre ensuite
quelque chose de joli
quelque chose de simple
quelque chose de beau
quelque chose d’utile...
pour l’oiseau
placer ensuite la toile contre un arbre
dans un jardin
dans un boisou
dans une forêt
se cacher derrière l’arbre
sans rien dire
sans bouger…
Parfois l’oiseau arrive vite
mais il peut aussi bien mettre de longues années
avant de se décider
Ne pas se décourager
attendre
attendre s’il le faut pendant des années
la vitesse ou la lenteur de l’arrivée
de l’oiseau n’ayant aucun rapport
avec la réussite du tableau
Quand l’oiseau arrive
s’il arrive
observer le plus profond silence
attendre que l’oiseau entre dans la cage
et quand il est entré
fermer doucement la porte avec le pinceau
puis
effacer un à un tous les barreaux
en ayant soin de ne toucher aucune des plumes de l’oiseau
Faire ensuite le portrait de l’arbre
en choisissant la plus belle de ses branches
pour l’oiseau
peindre aussi le vert feuillage et la fraîcheur du vent
la poussière du soleil
et le bruit des bêtes de l’herbe dans la chaleur de l’été
et puis attendre que l’oiseau se décide à chanter
Si l’oiseau ne chante pas
c’est mauvais signe
signe que le tableau est mauvais
mais s’il chante c’est bon signe
signe que vous pouvez signer
alors vous arrachez tout doucement
une des plumes de l’oiseau
et vous écrivez votre nom dans un coin du tableau.


 

 

 

(teksten via 'blauw' en wereldpoezië-gedichten

02-04-07

Problemen

De eerste dag schiep God problemen.

 

Problemen. Iedere dag opnieuw. Probleem hier probleem daar. Het ene maatschappelijke probleem na het ander. Het tv-nieuws is gewoon een problemensuperkanon op een lichtgevend platform geplakt.

 

Neem nu de vergrijzing. Bondig gezegd betekent dat dat mijn generatie tot zijn 70ste moet gaan werken om de generatie ervoor van hun verdiend pensioen te laten genieten. Er staat in de Bijbel niet voor niets ‘toon eerbied voor uw vader en moeder’, weet u wel.

 

Problemen. Iedere dag opnieuw. Probleem hier probleem daar. Het ene maatschappelijke probleem na het ander. En het houdt bij maatschappelijke problemen niet op. Persoonlijke problemen, dat is nog veel erger.

 

Neem nu de mid-life crisis. Bondig gezegd betekent dat dat vrouwen en mannen van rond de 40 plots beseffen dat het leven inderdaad geen zin heeft en dat ze er waarschijnlijk ook niks meer van zullen terecht brengen. De seks is slap, de rimpels sterk, de naïviteit weg, het boeiende overspel nabij. Maar het mag niet, want het zevende gebod zegt..

 

En soms heb je dan nog eens dubbel prijs. Soms kan je het geluk hebben dat jouw persoonlijk probleem ook een maatschappelijk probleem is. Dan wordt je probleem erkend en kan je er zelfs geld mee verdienen. Of kan je het oplossen met behulp van anderen.

 

Bijvoorbeeld werkloosheid. Je moet maar het geluk hebben om geen werk te vinden. Dagen zinloos mogen rondkuieren in ’t stad. Al huppelend een ijsje eten. Eens blijven stilstaan aan het interimkantoor en kijken naar de jobs tegen het raam, die je toch niet wil doen. En er nog betaald voor worden ook. Kijk, ik vind dat mooi dat die mensen mij de kans geven te werken. In de bijbel staat niet voor niets: ‘zet uw zinnen niet op een ander of de job die hem toebehoort’.

 

Maar soms worden persoonlijke problemen net een maatschappelijk probleem. En daar zit dan net het probleem. Dan is er een persoonlijke oplossing vanuit de maatschappij nodig en dan loopt het dus mis. Verkeerd. Fout. De enige oplossing voor een persoonlijk probleem dat een maatschappelijk probleem geworden is, is een maatschappelijke oplossing vanuit de persoon zelf. Zelfmoord om de maatschappij te dienen bijvoorbeeld. Of geveinsde zelfmoord door bijvoorbeeld met de auto toevallig tegen een boom te rijden. Het merk van de auto doet er dan niet toe, maar laat het een kleur zijn waarbij je stond. Eventueel met bolletjes, want dat is in. Zorg wel dat het je eigen auto is. Want er staat niet voor niets in het Schrift geschreven ‘steel niet’.

 

Maar goed.

Heb je je al ooit afgevraagd hoe het komt dat alle oude mensen zo lelijk zijn? Hoe langer ik erover nadenk, weet ik zeker dat daar de Schepper fout was. Even niet geconcentreerd. Misschien in zijn midlife-crisis en wat verward afwezig.

 

Het leven had er in ieder geval heel anders uitgezien als het andersom was geweest. Niet zo grijs. Veel rooskleuriger.

 

Je werd geboren als een verrimpeld oud wrak en iedereen vond je toch schattig. En je kreeg aandacht.

En gaandeweg werd je mooier en mooier en mooier. Geen depressies. Geen midlife-crisissen. Want je mooiste moest nog komen. Hoe ouder, hoe aantrekkelijker je wordt. Je wil ouder worden, je wil de oudste zijn. Van een paradoxale tegenstelling tussen schoonheid en ervaring is geen sprake meer.

Op een bepaalde leeftijd vind je sowieso werk als fotomodel. Je wordt meegevraagd als passagier in de hipste auto’s met bollen. Een rijke lelijke jongeling van een dot.com-bedrijf huurt je in zijn harem en je hebt geen pensioen nodig. Geen vergrijzing, maar verblonding, verlokking, vertrendying.

Op je allermooist is je partner dood. En kan je met iedereen van wal gaan. En genieten van het pensioen. Heerlijk toch!

En je wordt nog mooier en mooier en mooier,  om op je allermooist dood te gaan.

 

De laatste dag schiep God de eeuwigste schoonheid.

 

Amen.