02-04-07

Problemen

De eerste dag schiep God problemen.

 

Problemen. Iedere dag opnieuw. Probleem hier probleem daar. Het ene maatschappelijke probleem na het ander. Het tv-nieuws is gewoon een problemensuperkanon op een lichtgevend platform geplakt.

 

Neem nu de vergrijzing. Bondig gezegd betekent dat dat mijn generatie tot zijn 70ste moet gaan werken om de generatie ervoor van hun verdiend pensioen te laten genieten. Er staat in de Bijbel niet voor niets ‘toon eerbied voor uw vader en moeder’, weet u wel.

 

Problemen. Iedere dag opnieuw. Probleem hier probleem daar. Het ene maatschappelijke probleem na het ander. En het houdt bij maatschappelijke problemen niet op. Persoonlijke problemen, dat is nog veel erger.

 

Neem nu de mid-life crisis. Bondig gezegd betekent dat dat vrouwen en mannen van rond de 40 plots beseffen dat het leven inderdaad geen zin heeft en dat ze er waarschijnlijk ook niks meer van zullen terecht brengen. De seks is slap, de rimpels sterk, de naïviteit weg, het boeiende overspel nabij. Maar het mag niet, want het zevende gebod zegt..

 

En soms heb je dan nog eens dubbel prijs. Soms kan je het geluk hebben dat jouw persoonlijk probleem ook een maatschappelijk probleem is. Dan wordt je probleem erkend en kan je er zelfs geld mee verdienen. Of kan je het oplossen met behulp van anderen.

 

Bijvoorbeeld werkloosheid. Je moet maar het geluk hebben om geen werk te vinden. Dagen zinloos mogen rondkuieren in ’t stad. Al huppelend een ijsje eten. Eens blijven stilstaan aan het interimkantoor en kijken naar de jobs tegen het raam, die je toch niet wil doen. En er nog betaald voor worden ook. Kijk, ik vind dat mooi dat die mensen mij de kans geven te werken. In de bijbel staat niet voor niets: ‘zet uw zinnen niet op een ander of de job die hem toebehoort’.

 

Maar soms worden persoonlijke problemen net een maatschappelijk probleem. En daar zit dan net het probleem. Dan is er een persoonlijke oplossing vanuit de maatschappij nodig en dan loopt het dus mis. Verkeerd. Fout. De enige oplossing voor een persoonlijk probleem dat een maatschappelijk probleem geworden is, is een maatschappelijke oplossing vanuit de persoon zelf. Zelfmoord om de maatschappij te dienen bijvoorbeeld. Of geveinsde zelfmoord door bijvoorbeeld met de auto toevallig tegen een boom te rijden. Het merk van de auto doet er dan niet toe, maar laat het een kleur zijn waarbij je stond. Eventueel met bolletjes, want dat is in. Zorg wel dat het je eigen auto is. Want er staat niet voor niets in het Schrift geschreven ‘steel niet’.

 

Maar goed.

Heb je je al ooit afgevraagd hoe het komt dat alle oude mensen zo lelijk zijn? Hoe langer ik erover nadenk, weet ik zeker dat daar de Schepper fout was. Even niet geconcentreerd. Misschien in zijn midlife-crisis en wat verward afwezig.

 

Het leven had er in ieder geval heel anders uitgezien als het andersom was geweest. Niet zo grijs. Veel rooskleuriger.

 

Je werd geboren als een verrimpeld oud wrak en iedereen vond je toch schattig. En je kreeg aandacht.

En gaandeweg werd je mooier en mooier en mooier. Geen depressies. Geen midlife-crisissen. Want je mooiste moest nog komen. Hoe ouder, hoe aantrekkelijker je wordt. Je wil ouder worden, je wil de oudste zijn. Van een paradoxale tegenstelling tussen schoonheid en ervaring is geen sprake meer.

Op een bepaalde leeftijd vind je sowieso werk als fotomodel. Je wordt meegevraagd als passagier in de hipste auto’s met bollen. Een rijke lelijke jongeling van een dot.com-bedrijf huurt je in zijn harem en je hebt geen pensioen nodig. Geen vergrijzing, maar verblonding, verlokking, vertrendying.

Op je allermooist is je partner dood. En kan je met iedereen van wal gaan. En genieten van het pensioen. Heerlijk toch!

En je wordt nog mooier en mooier en mooier,  om op je allermooist dood te gaan.

 

De laatste dag schiep God de eeuwigste schoonheid.

 

Amen.

Commentaren

knap gezegd

Gepost door: watje | 02-04-07

De commentaren zijn gesloten.