22-07-09

Weegschaal van het leven

Hij bestaat niet maar ik zocht hem op. Deze middag. Je komt terug van een reis naar een land en je bent overdonderd. Niet door de andere omgeving en de leuke dingen die je hebt meegemaakt. Daar heb je gewoon ontzettend van genoten. Maar door jezelf.

 

Ja of neen? Vaak blijft het bij een ‘misschien’. Zijn dromen haalbaar of kan je al genoeg tevreden zijn met dromen op zich? Wat is de waarheid, en wat is die voor jezelf. Hoeveel is die waarheid voor je zelf waar? Bestaat er zoiets als eindbestemming of lot, of welk gevoel moet je volgen?

 

De twijfels zijn meegekomen van de reis. En bereikten hun hoogtepunt tijdens de lunchpauze, deze middag. Je komt terug van een reis naar een land en je bent overdonderd. Overdonderd door jezelf, die je op reis hebt ontmoet. Die andere jezelf. Die andere jezelf die niet helemaal past in het plaatje waar je niet in leeft, als je niet op reis bent.

 

Ben ik dan altijd op reis van mezelf weg? Op de weg van de minste weerstand en de grootste zekerheid?

 

Ik liep langs de winkels, op zoek naar koopjes. Maar de gedachten werden mijn baas. Ik zag een kerk, in het midden van de stad. Ging binnen. Al bestond hij niet, ik zocht hem op. Had hem even nodig. De kerk was leeg en ik vond hem. Heerlijk gereisd. 

14:01 Gepost door >Trucido< in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) | Tags: geloof, god, leven, moed, filosofie, angst, geluk, noodlot, twijfels, doel, ongeloof |  Facebook |

08-08-07

Rood-groen-oranje coalitie

 

Een absurd moment. Iedere dag komt het terug. Een spannend moment tegelijkertijd.

 

Ik zit voor me uit te dwalen. Voor me rode vlekken verstoppertje spelend achter vluchtige regendruppels. Langzaam draai ik mijn hoofd naar links. Mijn ogen fluisteren vanuit een schuine hoek. Zij zat daar. Waarbij zij een onbekende vrouw is, die ik nog nooit heb  gezien. Waarbij zij helemaal geen speciale vrouw is, of toch niet op het eerste gezicht. Maar waarbij zij daar wel zat. In een oogwenk draai ik mijn hoofd opnieuw naar voren en kijk naar het regendruppelgordijn voor me.

 

Iedere dag maak ik het mee. Meermaals. Ik sta oog uit oog in contact met vreemde mensen. Soms een aantal seconden, soms een minuut. Ik geniet en fantaseer wie ze zijn, wat ze doen, of ze een relatie hebben, kinderen? Die een is een spontaan type, die ander maar een saaie seut.

 

Ik stop. Ik moet stoppen. Het is rood. Confrontatie met een achterbuur. Geniepig zie ik haar door het sleutelgat van mijn achteruitkijkspiegel. Mooie vrouw met inhoud. Ik kan dat namelijk meteen zien, of ze inhoud hebben, weet je wel.

 

Er stopt links iemand. En rechts, die ken ik. Handje omhoog. Ik word ongemakkelijk. Nee, mensen die naar me kijken vind ik maar niks. Hoe moet ik zitten? Elleboog tegen het portier? Even maar doen alsof ik aan de radio pruts?

 

Maar achter..zij. Zij is speciaal, ik zie het. Ze is een kunstenares, het moet wel. Of germaniste. Volgens mij is ze heel actief en is het pas uit met haar vriend. Ik zie haar uitdagend lachen. Naar mij? Naar mijn achteruitkijkspiegel? Wat zou het zijn als zij en ik nu eens zouden afspreken..elkaar ontmoet aan het rode licht? Volgens mij wil ze ooit wonen in een landhuis aan een wei van zonnebloemen. Als ik nu..

 

Links en rechts zijn ze al weg. Het is groen. Ze toetert niet. Maar ik moet vertrekken. Achter mij laat ik mijn gedachten verdrinken in de groene vlekken achter me. Samen met haar, die meteen een zijstraat inslaat.

 

We zouden de lichten-momenten moeten inkaderen. Het respect geven dat ze verdienen. Ik neem me voor om hier een beweging voor op te richten en zie mezelf op de voorzitterstroon zitten. Alleen, hoe ga ik de leden werven?

 

Het leven: rood – groen – oranje en gedachten die erin verdwalen.

 

Op naar de volgende lichten. Waar ga ik dan aan denken?

02-06-07

Om te kauwen

Absurd is ze niet, maar wel geniaal.

 

Ik verwaarloos mijn blog de laatste tijd. Ik heb daar weer mijn persoonlijke goede redenen voor.

Daarom iets om op te kauwen, voor lange tijd. Hoe langer je erop (her)kauwt, hoe meer eruit komt.

Haar naam: Vasalis.

Absurd is ze niet, maar wel geniaal. Maar dat wist u ondertussen al.

 

 

 

 

De verstekeling

Bij ieder schepsel dat geboren wordt
zijn reis begint, scheept in het ruim de dood
zich in. En maakt zich met het schip vertrouwd,
dringt door tot iedre vezel van het hout
de romp, de mast, de kabels en de touwen
de zeilen hurkend in de reddingsboot.

Het zijn de kleine kindren die hem kennen
en hem niet vrezen: zij zijn nog pas zo kort
geleden uitgevaren uit hun nacht
ze moeten aan het daglicht nog zo wennen.
Zoals schaduw bij het licht behoort
zo leeft de dood binnen het leven voort.

 

 

SUB FINEM

En nu nog maar alleen
het lichaam los te laten-
de liefste en de kinderen te laten gaan
alleen nog maar het sterke licht
het rode, zuivere van de late zon
te zien, te volgen-en de eigen weg te gaan.
Het werd, het was, het is gedaan.

 

 

Met dank aan www.gedichten.nl

 

15:35 Gepost door >Trucido< in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: vasalis, genie, poezie, gedicht, kauwen |  Facebook |

10-05-07

Motregen

Vandaag maar een enkele zin:

 

"Er is niets stommer dan motregen."

 

motregen

 

 

(buiten boterhammen moeten smeren)

 

 

 

 

23:18 Gepost door >Trucido< in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) | Tags: motregen, spreuk |  Facebook |

04-03-07

Suiker

Geef de wereld suiker.

Spring in een vliegtuig en strooi het rond. Laat het naar beneden dwarrelen. Laat de wind het eerlijk verdelen over Noord en Zuid, Oost en West. En geef de vissen in het water ook iets.

 

De volwassenen zullen denken dat het sneeuwt. De kinderen weten beter.

 

Energie. Geef het ons. Energie om er iets aan te doen. Energie om fouten toe te geven. Energie om opnieuw te beginnen. Energie om te helpen. Energie om onze verantwoordelijkheid op te nemen. Energie om te geloven in de toekomst. Energie om te vertrouwen. Energie om kind te zijn. Energie om te dromen. Energie om te geven. Energie om te delen. Energie om te zien. Energie om niet te vergeten. Energie om te beminnen. Energie om te spreken. Energie om te doen.

Energie om in het vliegtuig te stappen en rond te strooien.

 

 

 

En dat allemaal neerschrijven, enkel en alleen omwille van het hemelse schouwspel van dat klontje suiker, dat in de (h)eerlijke kop koffie voor me  wegduistert, langzaamaan afbrokkelt, en uiteindelijk helemaal wegzinkt. Elk koffiedeeltje proeft van de harmonieus opgeloste suiker.

 

Het leven als koffie en suiker. Rechtvaardig.

11:12 Gepost door >Trucido< in Algemeen | Permalink | Commentaren (4) | Tags: koffie, suiker, energie, hoop, droom, rechtvaardigheid, noord-zuid |  Facebook |

15-12-06

Kerstpost

Vandaag de allereerste handgeschreven kerstwens-envelop in de brievenbus gevonden. 't Is te zeggen, de lading veel te laat gekomen kaarten en 'oei je hebt me geschreven ik moet je nog terugschrijven'-kaarten in januari van het huidig jaar niet meegeteld.

 

Niet dat ik er een grootse fan van kerstkaarten ben, helemaal niet. 

Negen kansen op de tien gaat het immers over een wite envelop, adres-handbeschreven met vulpen en als intiemste element het speeksel achter een albert I postzegel. Negen kansen op tien confronteert de voorkant van de kaart je met een olijke kerstboom, een paar bloemen, in het uitzonderlijke geval een cartoon of wat kerstbeertjes. Negen kansen op tien lees je binnen de kaart de wonderbaarlijk innige hartverwarmende boodschap 'prettige kerstdagen en een gelukkig 2007'.

 

Gelukkig is er nog die tiende kaart van de tien kaarten die je krijgt. Als je die krijgt, weet je dat je met een vriend te maken hebt. En die kreeg ik net vandaag.

 

Bedankt daarvoor,

 

<Trucido>

 

ps: Hierbij in ieder geval een warme kerstoproep (opwarming aarde, weet u wel) om iets ORIGINEELS op uw kerstkaart te schrijven (tips via reactie altijd welkom :-]

13-12-06

Absurd woord van de dag: Alcolhol

Alcohol.

 

Alcohol. Een godsgeschenk in de winter. In de zomer. In de lente en in de herfst.

Mijn inspiratiebron, het volks gedachtegoed. De koene redder in koude tijden. De straattippelaar bij uitstek. Daklozenvergezeller. Vloeibaar sociaal syndicaat in mijn handpalm. Gedoogd, geoogst en gegeerd. 

 

Alcohol. In nog meer kleuren en geuren dan er geuren en kleuren op deze aardellips bestaan. Sprankelend oranjeachtig voor de tiener, vitaal goudgeel voor de werkmens en autochtoon donkerbruin voor de andere helft van onze bevolking, de bruggepensioneerden. Alcohol. De geuren van kastanjehout, liefde en stoer mannenzweet komen je tegemoet. Een gearomatiseerde verzameling zwemmende en dartelende moleculen die je keelholte strelen. En tegelijk reisbureau voor de hersenen naar boeiende en feeërieke oorden.

 

Alleen tijdens de feestdagen? Alcohol is je vriend.

Partner er vandoor? Dank je wel, alcohol.

Krijg je het meisje moeilijk mee naar bed? Gelukkig is daar alcohol.

 

Alcohol, godsgeschenk van een beginselverklaring. Alcohol, de glazen spreken er vol van. Alcohol, alcohol, alcohol.

 

Slaap en draaien.

Koppijn is het absurd woord voor morgen.

 

Wees gegroet

<Trucido>

30-11-06

Seks in de refter

Soms kunnen werkdagen enige vormen van nuttigheid met zich meebrengen. Met dank aan de plaatselijke Sammy of Alain. Of een of andere vzw.

 

Zo was de middagpauze in de refter van een der Vlaamsche kaa-em-oos vanmiddag uiterst interessant. Naast mijn bokes met choco (zelfgebakken brood sinds we ons een panasonic broodmachine hebben aangekocht), lag een foldertje voor mensen met rugproblemen.

 

Nu moet ik eerlijk toegeven, ik ben niet zo voor de foldertjes met rugproblemen. Eerst en vooral kan ik bij zulke folders me niet meteen van de indruk ontdoen dat dit eerder voor het iets matuurdere segment van de bevolking bedoeld is, en anderzijds word ik gewoon niet graag met mijn fysiologische beperkingen geconfronteerd.

Zeker niet in de refter. Laat staan in mijn middagpauze. En helemaal niet als ik mijn lekker brood met choco wil opppeuzelen.

 

Maar goed, dit foldertje kon dan toch mijn aandacht vastgrijpen.

 

Waarschijnlijk omwille van de uitermate boeiende tekst. Maar misschien ook door de vele afgebeelde kamasutra-standjes voor Hem of Haar met een zwakke rug. Uitermate boeiende materie. Zeker in het bijzijn van het innige verteringsproces van boterhammekes met choco.

 

Vee-zet-wees, je hebt er velen. Maar aan deze is ons belastingsgeld alvast goed besteed.

 

Bij deze roep ik dan ook op om een seksuele revolutie voor mensen met rugproblemen te starten.

 

Kandidaten mogen zich altijd melden,

rugproblemen zijn niet vereist.

 

28-11-06

First day. Not my last.

First day. At least not my last.

Deze blog heeft nauwelijks ambitie. Een kruistocht tegen ons milleniaals tijdperk. De functie ervan is louter een blog te zijn op het internet.

En dat is misschien op zich al heel waardevol.

22:24 Gepost door >Trucido< in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: wereld, dag, start, begin, nieuws |  Facebook |