20-04-10

Afscheid van woorden

 

Dagen verdagen 

in woorden

vermoorden voor

letters bezetters

vuile ketters

als stippen in ruimte

eindeloze stippen

stoppen.

 

14:01 Gepost door >Trucido< in Actualiteit | Permalink | Commentaren (0) | Tags: taal, gedicht, niets, woord, dagen, zin van het leven, poezie |  Facebook |

06-02-10

Mijn stad

Ik heb nog nooit over mijn stad iets geschreven.

Ouders kies je normaal gezien niet. Dat overvalt je. Je stad wel.

En toch, toch begint deze stad me meer en meer tegen mijn borst te stoten. Irriteer ik me aan haar lege straten op maandagavond. Op dinsdagavond. Woensdag-, donderdag, en soms zelfs vrijdagavond. Aan het totaal gebrek aan marginaliteit. Aan de nette straten. Aan de ladingen bomma's die een koffie en een stuk taart zitten te eten. Aan de aandacht om mooi gekleed te zijn, maar de gedachte om niet uit de toon te vallen. Aan haar saaiheid, keurigheid en het totaal gebrek aan creativiteit en ambitie om te groeien.

Hasselt is mijn relatie met waar ik woon. Bij vrienden klinkt Hasselt gezellig, proper en sympathiek. En dat is ze ook wel.

Alleen ben ik nog steeds op zoek naar haar ziel. En blijft wonen in je stad een relatie zoals die met je ouders. Water bij de jenever doen, balanceren, en je er goed bij voelen.

13:27 Gepost door >Trucido< in Actualiteit | Permalink | Commentaren (1) | Tags: ziel, hasselt, thuis, saai, wonen, cultuur, stad, mode |  Facebook |

18-11-09

Best goed

Net niet alles even goed

Net minder goed

dan goed is

en dat je wil

je oplegt

De definitie van goed

wordt altijd beter

en beter

 

De vraag is waar

goed stopt en waar

best begint

 

Soms 

denk ik

is best

best goed

genoeg.

14:57 Gepost door >Trucido< in Actualiteit | Permalink | Commentaren (1) | Tags: gedicht, best, proza, poezie, best goed |  Facebook |

28-07-09

Vliegtuig bromt boven me

Het is redelijk laat en de sterren kijken op me neer;

Buiten zingt een vliegtuig in de lucht een somber lied. 

Ik denk dat er in het vliegtuig wel iemand is die lacht.

Naar mij. 

Of naar iemand anders misschien?

Het is redelijk laat en ik besef dat ik moet gaan slapen.

Maar de sterren zijn zo mooi.

Of is het een vliegtuig?

22:12 Gepost door >Trucido< in Actualiteit | Permalink | Commentaren (1) | Tags: leven, zin, echt, sterren, realiteit, een avond, artificieel |  Facebook |

08-04-09

Nattigheid

Verzuring. Het blijft zo’n ontmoedigend woord.

 

Als het regent, is iedereen nat. Of je moet al binnenblijven. Veilig op de bank, met een dak boven je hoofd. Maar zelfs dan nog, als je door het raam die regen ziet sijpelen, ziet vallen als een onontsnapbaar geweld, voel je nog iets van die natheid. Je zucht en kijkt maar snel naar iets anders. De pc bijvoorbeeld.

 

Even surfen naar de krantenwebsites. De commentaren op de artikels. Egoïsme, bekrompenheid, afgunst, frustratie tot pure lompigheid. Als ware het zure digitale regen. Die ook mij besmet. Een zucht. Moedeloos. En snel maar weer naar iets anders kijken. De tv bijvoorbeeld.

 

Even zappen naar onze openbare omroep. Na wat bedrieg je lief-wedstrijdjes, een zootjessoap en een reclameblok met wat huizenkijkerij ertussen geef ik het op.

 

Ik sluit mijn ogen. Voor ze regenen.

Tussen mijn oren.

Tussen mijn oren mag het niet regenen.

Tussen mijn oren mag het niet nat worden.

Niet zuur worden.


Nooit.

31-12-08

Laatste post

Laatste post. Enigste post. 2008 was het jaar van een post.

En uitgerekend vandaag, op de laatste dag, word ik opnieuw naar mijn blog geroepen. Waarom?

Ik besef dat vragen vervelende wezens zijn. Ze kwellen je. Geef mij maar uitroepen of onvolledige zinnen. Veel leuker om er iets mee aan te vangen.

Mag ik je toch nog vragen om op mijn blog te stemmen?

 

.

14:26 Gepost door >Trucido< in Actualiteit | Permalink | Commentaren (2) | Tags: 2008, vragen |  Facebook |

26-12-07

Ja hoor

We hebben het weer overleefd.

De familie

Het wild

De veenbessensaus

De geprepareerde vriendelijkheid

Het was me een festijn.

We hebben het weer overleefd.

14:56 Gepost door >Trucido< in Actualiteit | Permalink | Commentaren (3) | Tags: survival, blog, kerstmis, feesten, festijn |  Facebook |

04-10-07

S.

En ze nam mee

De bloemen

Die ruiken naar haar ogen

De regen

Die smaken zo zoet

En ze nam mee

Alles wat was goed

 

Ze kleedde zich aan

Voor haar nieuwe leven

Nam haar vest op

Opende de deur

Glimlachte nog even

En ze was gegaan

 

Alleen haar kleren zijn gebleven

20:36 Gepost door >Trucido< in Actualiteit | Permalink | Commentaren (2) | Tags: poezie, afscheid, liefde |  Facebook |

23-09-07

De bril/oogdoek van Amerika

wereld volgens America

09:39 Gepost door >Trucido< in Actualiteit | Permalink | Commentaren (0) | Tags: amerika, wereldproblematiek, globalisering |  Facebook |

04-09-07

Mannen en seks

  Ik heb zonet een glas amoretto en enkele ijsblokjes seks met elkaar zien hebben.

 

Ik moet nu eerlijk bekennen dat ik dit voyeuristisch kantje van mij nog niet kende. Goed, in het zwembad ging er wel eens een glimp van me richting die deur op een kier van de meisjeskleedkamer. Maar daar hield het dan ook bij op.

 

Ze hebben het gedaan in een glas. Een mooi glas. Netjes gewassen.

 

De ijsblokjes hadden, tja, hoe zou ik het zeggen, tederheid nodig. Noem het genegenheid. Warmte.

 

De amoretto had wat te veel op. Was losjes. Ze kwelde zichzelf met emoties. Emoties van angst. Ze viel uit de fles. Waar moest ze naartoe?

 

En toen vonden ze elkaar in het halfvolle glas. Ze flirtten. Duwden elkaar onder. Stoeiden. De tepels van de amoretto draaiden met een glimlach rond. De harde ijsblokjes gingen dieper en dieper en werden tenslotte een in haar. En smolten van haar warme tederheid.

 

Het is niet dat mannen altijd aan seks denken. Zeker niet achter de pc. Het is gewoon, dat mooie vrouwelijke. Dat sierlijke. Dat elegante. Die vrijzinnige tederheid die ik proefde in dat glas dat voor me stond.

03-08-07

Netto geluk

Unilever schrapt wereldwijd 20% van zijn jobs en maakte een  winst van grosso modo 15% in het afgelopen jaar.

 

Een maatschappelijk systeem is een systeem dat de maatschappij dient. Maar dient het ook de mensen in die maatschappij? Is economische groei en kostenreductie de oplossing voor de milieuproblematiek, sociale ongelijkheid en wereldarmoede?

 

En altijd weer dringt zich een andere vraag op. Als ons kapitalistisch marktmodel niet (meer) het geschikte systeem is, wat is dan een beter alternatief? Stilte?

 

Aan het woord is Jurriaan Kamp,  die aansluit bij verschillende anti-globalistische bewegingen.

 

<< 70% van de wereldhandel is tegenwoordig in handen van 500 multinationale ondernemingen" aldus Kamp. Zij maken gebruik van de meest interessante voorwaarden inzake loonkost, sociale voorwaarden en milieunormen om hun bedrijvigheden in deze of gene regio te volbrengen. Daarbij is het uitgangspunt niet het belang van de mens, maar wel dat van de eigen winst van de aandeelhouder. En die aandeelhouder is in feite niet langer betrokken bij de onderneming zelf, hij is steeds meer een belegger geworden die zijn waardepapieren net als een ander voorwerp van de hand doet als dat hem goed uitkomt. Of die onderneming nu ethisch correct handelt of niet. Het onpersoonlijk karakter van de band tussen belegger en onderneming wordt nog versterkt door de beurshype en de hiermee gepaard gaande publiciteit. Als we vaststellen dat 40 procent van alle valutatransacties een tijdhorizon heeft van minder dan twee dagen, en 80 procent minder dan een week is het duidelijk dat er weinig of geen betrokkenheid kan zijn tussen de transactie op zich en de mogelijke gevolgen voor mens en milieu. De droom van sommige politici dat het verwerven van aandelen zou leiden tot een vorm van volkskapitalisme is verworden tot een ordinaire handel in papier.
>>

 

Samenvatting:

Is het marktsysteem de satan? Nee.

Is het perfect? Nee

Is er een alternatief? Nog niet.

 

links/rechts:

http://www.liberales.be/cgi-bin/showframe.pl?boek&kampjuriaanmensen

http://www.ode.nl/news.php?nID=157&a=true

http://www.paraview.com/kamp/kamp_excerpt.htm

 

 

 

01-08-07

Black morning

 

Zeven uur vijfentwintig in de ochtend. Nog net voor de eerste lading blokrijparty’s door de boxen gillen, word ik wakker met de stem van Sarah Bettens. Deze keer is het miemie die kreunt.

 

Niet dat ons Sarah langs mij ligt. Helaas, de dromen waren over, ik was wakker.

 

En dan lig je daar met het gevoel een biefstuk te zijn. Met peper en provencaalse kruiden, als je dat graag hebt. Een biefstuk die al drie minuten lang zit te sudderen in haar eigen vet en maar aan een ding kan denken: draai me nog eens om.

 

En dat deed ik dan ook. Ik draaide me om. En nog eens. En uiteindelijk nog eens. Om uiteindelijk op de tonen van Grace Kelly en Mika uit mijn bed te wippen, en op tien minuten tijd te eten, douchen, boterhammen te smeren (bah!!!) en in mijn auto te zitten (met de gordel om).

 

De eerste werkdag na een vakantieperiode. Een gevoel apart.

 

Niet dat ik niet graag kom werken. Maar nog 3 dagen, en het is weekend.

12:53 Gepost door >Trucido< in Actualiteit | Permalink | Commentaren (3) | Tags: blog, werken, vakantie, ochtend, dromen, realiteit, trucido, biefstuk |  Facebook |

15-07-07

Doremi..

Trucido is op vakantie!

 

Tot binnekort!

 

13:12 Gepost door >Trucido< in Actualiteit | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

13-07-07

De schaamteloze schaamlip

Dat Flair deze week uitpakt met schaamlip-schaamte, wekt heel wat verwondering op.

 

Ik heb daar zo mijn vragen bij.

 

Schaamlippen zijn toch ook maar lichaamsdelen, die hun gevoelens toch ook gewoon moeten kunnen tonen. Of ze nu blij zijn, verdrietig, nat of ja, beschaamd, dat moet toch gewoon kùnnen?

 

 

Om een schaamlip helemaal te begrijpen, moeten we terug gaan tot het ontstaan van de mens. Bij gebrek aan rubber(en poppen), ontstond uit een nietige schaamhaar van de man op een dag datgene wat vandaag de dag doorgaat voor 'de vrouw'. 

 

Oorspronkelijk had die 'eerste' vrouw 2 monden. Een aan de voorkant van haar gezicht en eentje aan de achterkant. Alles ging goed, tot de bink op een dag de vrouw wou kussen. Welke mond moest hij nemen?

 

Als hij de mond van de voorkant nam, kon hij tegelijkertijd met zijn behaarde borstkast de tintelende tepels van de vrouw voelen.

Kuste hij de mond van de achterkant, dan kwam hij tegelijkertijd in zijn favoriete positie terecht.

 

En datn kwam het moment dat het verkeerd ging en voor altijd verkeerd zou gaan..

Dat was het moment dat hij de vrouw zélf liet beslissen welke mond de kus in ontvangst zou mogen nemen. De vredevolle tijd was over, een eindeloos tijdperk van machtspelletjes en twisten was aangebroken.

 

Achtermond wou een compromis uitwerken, maar Voormond was haar te vlug af. Zij had een plannetje bedacht om voor altijd de eigenlijke macht van de wereld in handen te nemen. Ze vertelde tegen elk lid dat het niet maar eigenlijk toch wel wou weten:, dat Achtermond, toen ze klein was, ooit een koortsblaasje had gehad...

 

Achtermond kreeg een witter kleurtje en kroop bedweesd naar onder en verstopte zich uiteindelijk tussen de benen van de vrouw.

 

Voormond glunderde tot ze bloedrood zag. Zij was de enige keizerin van het aantrekkelijke en machtige vrouwenlichaam geworden. Haar woord zou gevolgd worden. Ze glunderde dat ze er helemaal passierood van werd. 

 

Achtermond bleef bedweesd achter. Haar leven zou bestaan uit het faken van een gelukkig bestaan. Haar koortsblaasje kwam -gevoeliger dan ooit- terug en bleef voor altijd staan. Achtermond heeft het altijd een beetje willen verstoppen, maar als ze even niet oplet, komt het toch weer boven.

Vanaf die dag zou de achtermond nogal pesterig 'schaamlip' worden genoemd. Ze zou tot het einde van haar dagen zwijgend berusten in haar lot.

 

Voormond haar plannetje was gelukt. Niet alleen had ze Achtermond naar onderen verstoten. Ze was er hierdoor ook in een klap in geslaagd om  haar voortbestaan te verzekeren. Nee, de man zou geen nietige schaamhaar meer gebruiken voor het creeëren van een vrouw. Voortaan zou de vrouw zelf de vrouw kunnen baren. Ook wanneer het rubber uitgevonden zou worden.

 

Tot zo ver de evolutieleer. Parate kennis vooraleer u het stuk uit Flair naar waarde wil schatten.

 

 

 

Volgende week:

Penibele penisangst

Verdrukte venusheuvelgevoelens

Adamsappelangst

en nog veel meer psychologische ziektes waarvan u dringend gehoord moet hebben!

 

11-07-07

 Iets interessant

 
 

 

Vandaag wou ik eens iets interessants schrijven.

 

Kwestie van de sleur van het leven te doorbreken.

 

Moedig startte ik met het blauwe knopje, dat symbool staat voor de internet explorer, aan te klikken. Google werd opgestart en ik typte in: 'interessant'. Voor de agnostici onder ons, hier het getruceerde bewijs:

 

google interessant

 

Maar het resultaat was ontgoochelend. In plaats van iets interessants, kreeg ik een hele hoop oninteressante shit-links die het startsein van een ontgoochelende avond zouden inluiden.

 

google interessant 2

 

Ik probeerde vervolgens Wikipedia, Youtube, Flickr,.. allemaal zonder resultaat...

 

wikipedia

 

Ik zette tijdens mijn zoektoch op het internet de televisie op, luisterde naar de radio, bladerde even in de krant van vandaag.

 

Zonder resultaat.

 

Moe ging ik slapen. De avond was omgevlogen, maar voor niets geweest. Een leeg gevoel. En toch had ik het gevoel dat het een erg interessante avond had kunnen worden. Ergens diep in mij. Ik had iets over het hoofd gezien, het moest wel.

 

Zij lag al in bed en ik legde me langs haar.

09-07-07

Die lepe reclamejongens toch

Kijk, ik heb zo mijn principes. Als er mij wordt gevraagd om in ruil voor drank reclame te maken op mijn blog, dan doe ik dat niet.

Ook niet als het gaat om de nieuwe Passoa-variant die bovendien lekker is.

22:04 Gepost door >Trucido< in Actualiteit | Permalink | Commentaren (3) | Tags: passoa, sponsor |  Facebook |

Lachen

Lachen. Mooi woord. Maar soms ook werkwoord. Als dat moet gebeuren voor een camera.

 

Zo'n gietijzeren mislukte één-oog-robot-piraat die je dan aankijkt. Niets grappigs aan. Alleen, je moét lachen.

 

De glimlach voor je baas. De glimlach naar je buurvrouw. Alles gaat goed. Dank je wel. Ik ben happy. Ik ben toch zo happy.

 

En dan komen ze terug van vakantie. Wil je mijn foto's eens zien? Foto's? Bergen foto's ja! 784op t-i-e-n dagen tijd.

 

Even het totale geluk uitrekenen. Dat is dus een gemiddelde van 78.4 glimlachen per dag. Tel bovendien een minuutje om het fototoestel uit het hoesje te halen, een minuutje om de juiste pose aan te nemen, en nog een minuutje om het ontwerp te bekijken. Dat maakt dus 78.4 x 3 = 235.2 minuten per dag die gelukkig en tevree besteed worden aan het fototoestel. Dat zijn bijna 4 uren op een gemiddelde daglengte van 16 uur. Of een vierde.

 

En ik weet niet of je al ooit een vierde van twintig ton aardappelen hebt gegeten, maar dat is dus erg veel. Erg heel veel.

En daar krijg ik dus buikpijn van.

 

Boven mij vogels. Ik glimlach naar ze en ze fluiten terug. Ik voel de regen op me tikken en ik ren. Schaterend. De regen laat me het leven voelen.

 

Dan kom ik binnen en begin ik weer lachend aan het werk. Lachje naar de collega's. Lachje naar de voorbijganger. Lachje naar meneer De Klant.

 

Ik ben gelukkig, want ik lach.

 

 

29-06-07

Muziek

Dan zit een mens hier en vervloek je jezelf dat je geen ticket voor Werchter hebt gekocht. Je enige troost is nog de druilerige regen en de gedachte dat het daar een grote modderpool is.

 

Van miserie zet je StuBru (live @Werchter) op, om het concert droog en toch live mee te maken. En wat is het eerste wat je hoort?

 

Juist ja: "het is hier stralend weer".

 

Ik wil alcohol. Veel alcohol. Zucht.

20:54 Gepost door >Trucido< in Actualiteit | Permalink | Commentaren (2) | Tags: werchter, studio brussel, alcohol, regen |  Facebook |

Grijze haren

De vergrijzing. Het is me wat. Als een reusachtige Tsunami komt ie op ons, jong bloggend volkje, afgerend. We kijken ernaar. We zien ze naderen.

 

We worden overspoeld door een grijze massa haren en hier en daar een tand. Schuim om de lippen om onze laatste centjes, die we niet aan gsm's-internet-flat screen tv's-restaurantjes-city trips hebben opbesteed, uit onze zakken te schralen. Om er vervolgens een Croque Monsieur mee te gaan eten op de Grote Markt van een der Belgische Steden. Met op de achtergrond een deuntje van Will Tura of Bobbejaan Schoepen.

 

Ja, ik ken ze wel. Die normeloze pubers met meer dan zestig jaar op hun conto. Tegen 40 per uur rondscheurend op banen waar je 70 mag. 'We hebben alle tijd, meneer'. Hun autoradio uitgebouwd om de klanken van André Hazes te laten weergalmen over iedereen die ook maar een moedige poging doet om hen voorbij te steken.

 

De vergrijzing, een bende egoïsten zijn het. Wij moeten dokken voor hun plezier. Wij moeten werken voor iets wat we nooit zullen krijgen en de vorige generatie een pensioen genoemd zal hebben. Wij, wij, wij krijgen niks. En geven alles aan die mensen die ons met liefde, hart, bloed en ziel hebben opgevoed.

 

En dat is eigenlijk best wel een tof gevoel.

 

 

00:07 Gepost door >Trucido< in Actualiteit | Permalink | Commentaren (0) | Tags: vergrijzing, senioren, medioren, babyboom, absurd |  Facebook |

20-06-07

Aasgieren

Lap. Het is zover. Had ik het tien dagen geleden geweten, het was niet waar geweest. Dan had ik voor het Vlaams Belang gestemd.

 

Armzalig België. Pardon, Vlaanderen is het 'woordemood'. We zijn verloren.

 

Met 200 waren ze ineens. De asielzoekers. De aasgieren die onze edele voedselbronnen, waar menig hardwekkende Vlaming voor heeft geploeterd in de harde klei, zomaar voor onze neus wilden opeten.

 

I give up. Een nieuwe overheersing is gestart. Na de Hongaren, De Pruisers, de Fransen, De Engelsen, de Spanjaarden, de Nederlanders en de Walen, nu die van de Vreemdelingen.

 

De lijkenpikkers. Ze kwamen zomaar het land binnen. En wij nog alle media-aandacht eraan schenken. In alle kranten, op het nieuws, die arme wezens hadden het toch zo slecht getroffen. Ze hadden zo'n honger, meneer. Ze hadden geen eten meer in Spanje, Mevrouw. Dus kwamen ze naar België, ik bedoel Vlaanderen.

 

En wat doen ze? Een vleesmaaltijd waar ik misschien wel een halve eeuw voor moet werken (en nog belastingen op moet betalen), zetten die sossen boembaf gewoon onder hun neus neer. Met MIJN belastinggeld.

Kunnen geldtransfers nog wraakroepender zijn? We zijn in onze goedheid aan het 'verstrikken', ik zeg het u. Ze eten ons nog op tot we kadavers worden! Onze menselijkheid wordt onze dood!!!

 

En raad u het al? Jawel, het is ocharme niet goed genoeg voor die bruine gauwdieven. Ze halen hun stinkbek op voor ons eten. Akkoord, onze keuken verschilt wat van de Spaanse. We gebruiken wat meer boter i.p.v. olie, en ook meer sauzen zoals daar is mayonaise. Maar zo'n dankbaarheid slaat toch alles? Aanpassen aan ons vlees of opkrassen!

 

Geef mij dus maar een simpele soepduif. Eigen vogels eerst!

 

gieren

 

 

03-06-07

Prioriteiten

Prioriteiten, wie zijn dat eigenlijk?

 

Nee, ik heb vandaag geen tijd om naar de film te gaan. Ik moet naar een familiefeest.

 

Ja, we moeten dringend afspreken. Maar dit weekend gaat niet. Ik kan niet.

 

Choose life. Choose future. Choose career. Choose words. Choose opinion. Choose partner. Choose friends. Choose everything. Choose priorities.

 

Misschien moet ik maar eens een avond thuis zitten, alleen, met wat domme tv-programma's voor mijn neus.

 

Leven is kiezen. Of kiezen is leven. Maar hoe kiezen we? Juist ja, door ons de hele tijd af te vragen of keuze 1 belangrijker is, beter is, leuker is dan keuze 2. We overtuigen als het ware onszelf, met een subjectieve theorie: prioriteiten stellen.

 

En hoe meer ik erover nadenk, hoe meer ik tot de conclusie kom dat 'prioriteiten' een ongelooflijk dwaas en absurd gegeven is. Waarom is familielid x belangrijker om een bezoekje te brengen dan vriend y?

 

Kiezen is sowieso al moeilijk, maar prioriteiten stellen nog moeilijker. Prioriteiten stellen is hetgene wat de keuze voorafgaat. De eerste stap voor die ene 'goede' keuze.

 

En net daarom haat ik ze. Want je kan op ieder moment ontelbaar 'goede keuzes' maken. En die stomme domme prioriteiten laten gewoon alles beperken tot een enkel klein rationeel keuzetje. Zonde van alle andere mogelijkheden.

 

Prioriteiten: absurde begrippen. Geef mij maar de geen prioriteiten. Zalig. Bijvoorbeeld: het schrijven van een zinvol blogstukje is geen prioriteit vanavond.

 

Genieten voor mij.

 

Jammer voor u.

 

 

 

 

06-05-07

Play Hasselt

Gisteren op het Play Festival in Hasselt rondgedoold. En ik kan u verzekeren: waanzinnig goede muziek gehoord van 'Dez Mona'. Ze deden me denken aan D.A.A.U.

De muziek zette mijn haren overeind, trok me met mijn haren tot tegen het plafond, en zette me vervolgens vreedzaam neer in een andere wereld. Van acoordeon tot basgitaar: ze leefden samen in een vreedzame harmonische wereld.

 

Gisteren op het Play Festival in Hasselt ook waanzinnig slechte muziek gehoord. Milow. Hij merkte op dat hij vorig jaar voor maar 10 mensen in het Hasseltse 'café café' moest spelen, en nu, na het ontdekken van zijn al 6maanden oude plaat, plots overal gevraagd werd. Terechte opmerking, de wetten van de massa zijn nu eenmaal ondoorgrondelijk. Maar zijn muziek leek op nauwelijks meer dan een overdosis barbies die aan een kampvuur op een gitaar tokkelen. Onder de 18 kan de muziek van Milow misschien nog net door de beugel of blokjes. Maar met zijn stem moet hij meer kunnen dan wat flauwe afkooksels van arit-songs te produceren. Volgend jaar dus hopelijk terug in Café-café ?

 

Aja, aan die bruinblonde meid van Dez Monas: u had mooie ogen.

Dez Mona in Botanique:

05-05-07

Het Vliegend Spaghetti Monster

Trucido zat even in het buitenland voor een inspiring trip, maar is back.

 

Maar eerst en vooral een ode aan het Vliegend Spaghettimonster, de schepper van het ware universum. Het allerbovennatuurlijkst spaghettimonsterisme is door Bobby Henderson, een Amerikaanse prof in het leven geroepen omdat in Kansas werd besloten om in het onderwijs de theorie van het 'intelligent design' te onderwijzen. Henderson schreef een brief waarin hij eiste dat aan het geloof in het vliegende spaghettimonster evenveel tijd zou worden geschonken dan aan dat van het christelijke geloof.

Ondertussen is het Vliegende Spaghettimonster uitgegroeid tot een online cultfiguur, en een merchandising-melkkoe.

Maar hij blijft geweldig.

 

Impressie van het Vliegend Spaghettimonster

 

 

De gevolgen van dit spaghettigeloof zijn heerlijk absurd. Wil je een volgeling worden, heb je een op maat gesneden piratenpak nodig. Mensen beweren dat ze het spaghettimonster hebben gezien, etc.

 

http://www.youtube.com/watch?v=b1PW596ZlGk

 

Meer weten?

 

 

 

16-04-07

Absurde song van de dag - Holly Dolly

Oh Lente - Dronken Liefdevolle tijd - Zotte lente - Raak me niet kwijt

 

 

 

OPENDRAAIEN DIE BOXEN EN MEEZINGEN !!!

 

 

 

 

 

Holly Dolly - Dolly Song

Nuapurista kuulu se polokan tahti
jalakani pohjii kutkutti.
Ievan äiti se tyttöösä vahti
vaan kyllähän Ieva sen jutkutti,
sillä ei meitä silloin kiellot haittaa
kun myö tanssimme laiasta laitaan.
Salivili hipput tupput täppyt
äppyt tipput hilijalleen.

Ievan suu oli vehnäsellä
ko immeiset onnee toevotti.
Peä oli märkänä jokaisella
ja viulu se vinku ja voevotti.
Ei tätä poikoo märkyys haittaa
sillon ko laskoo laiasta laitaan.
Salivili hipput.

Ievan äiti se kammarissa
virsiä veisata huijjuutti,
kun tämä poika naapurissa
ämmän tyttöä nuijjuutti.
Eikä tätä poikoo ämmät haittaa
sillon ko laskoo laiasta laitaan.
Salivili.

Siellä oli lystiä soiton jäläkeen
sain minä kerran sytkyyttee.
Kottiin ko mäntii ni ämmä se riitelj
ja Ieva jo alako nyyhkyytteek.
Minä sanon Ievalle mitäpä se haittaa
laskemma vielähi laiasta laitaa.
Salivili

13-04-07

Absurde foto van de dag: de wrede medemens

Went - Gevelgem
 
 
kemmelberg copy

 

Gent - Wevelgem in beeld.

 

Nee, ik ben geen koersfanaat. Een hele tijd -vaak verkleumd- zitten wachten tot er een aantal renners voorbij komen gesnord. Om tot de conclusie te komen dat je nog niet weet wie nu vooraan rijdt, of die eerste gewoon bijna gedubbeld is, en of die zoooef nu het wachten waard was.

 

Maar anderen vinden het dan wel weer waard.

 

Want als er iets is wat er op de foto hierboven duidelijk is, allerliefste humane medebloggertjes, dan is het dat deze Belgen op de foto met alle plezier naar de koers komen kijken.  Nu, een ding moet je hen wel nageven: ze hebben dan ook de topplaatsen ingenomen: de Kemmelberg. In een voetbalstadion zouden deze plaatsen onbetaalbaar zijn voor de gewone man (waar zijn de vrouwen op de foto?), maar in de koerswereld kan je die dus nog bemachtigen door een paar uurtjes op voorhand, gewapend met een thermos koffie, je stukje halve vierkante meter op te eisen.

 

Gratis en voor niks.

En met zulke plaatsen wordt het ineens logisch dat koers kijken leuk is. De renners klimmen de berg op, niet te snel, zodat je alle tijd hebt om te kijken wie voorop ligt. Je geniet van hun afzien, je roept wat, obstrueert wat, en hup, binnen de kortste keren liggen die schatjes van opgespoten tweewielruiters tegen de zachte kasseien. Je lacht wat, je wijst wat en je drinkt achteraf een pintje, terwijl je grapjes maakt over de gevallen wieltrappers.

 

Goh ja, het leven wordt eenvoudiger als je overal de lol van inziet. Of 'smile', you are on the camera!

 

Het leven zoals het is: de foto van de wrede medemens.

 

Wees bebloed

 

<Trucido>

 

kemmelberg2 (foto's Photonews)

 

12-04-07

De waanzinnige zon!

Menopauze, plaspauze, penopauze, benedictuspauze, condoomaandoenpauze, siestapauze, gesprekspauze, denkpauze, adempauze, middagpoauze, koffiepauze, theepauze, pintjespauze, warmechocomelkpauze, lunchpauze, BLOGPAUZE

 

Met dank aan http://krankzinnig.skynetblogs.be om mij op het mooie weer vandaag te wijzen.

Trucido bezet vanavond de A'pse terrasjes!

 

17:43 Gepost door >Trucido< in Actualiteit | Permalink | Commentaren (2) | Tags: blogpauze, zon, terrasjes |  Facebook |

11-04-07

Ontsnapppingskoning blogt

Soms heb je gevangenen die mijn sympathie kunnen winnen. Niet omdat ze berouw tonen. Niet omdat ze onschuldig zijn. Maar omdat ze uit dat mensonterend beton willen en vooral kunnen ontsnappen. Keer op keer.

 

Niek Bergmans is zo een gevangene. Al een aantal keren is hij de Belgische cipiers te slim af geweest. Gewoon weggeklauterd. Gevlucht. Gewoon schitterend. En bovenal, hij blogt. En wordt gedoogd.

 

Hoewel. Onlangs is hij overgeplaatst vanuit de 'supergevangenis' van Hasselt naar de instelling van Gent. Dat nam hij niet en hij is in hongerstaking gegaan. Of hoe ook gevangenen zelfrespect willen verdienen. Na een aantal duizelingen is hij dan overgeplaatst naar de gevangenis van Brugge.

 

Het leven in de gevangenis, met een vleugje ironie beschreven, voor en door een gevangene met kennis van zaken. Je kan het lezen op de blog van Niek. Hij stuurt brieven naar de krant Het Belang van Limburg, en de redactie plaatst deze vervolgens op zijn blog.

Boeiend, levensecht en tegelijk gevaarlijk grappig.

 

Klik hier voor zijn blog!

06-04-07

Sociologie der namen

Ik heb een gevaarlijke leeftijd.

 

Kennissen, gelukkig nog geen vrienden, uit mijn omgeving, beginnen onveilig te vrijen.

Gevolg: kinderen.

 

Nevengevolg: suikerboonfestijnen, ziekenhuisbezoeken, geboortekaartjes, etc.

 

Extra nevengevolg: nieuwe namen.

 

Extra nevengevolg voor Trucido: hij zoekt er iets achter.

 

Sociologische onomatiek der Vlaamsche Leefgemeenschap - Een exploratieve Studie in zeven paragrafen.

 

Interessant is dat de namen die ouders aan hun kinderen geven een perfecte weerspiegeling zijn van de waarden binnen een maatschappij. Bijvoorbeeld: Deejay (m.) of Djay (vr.) is een recente voornaam en een heel mooi voorbeeld van de weerspiegeling van onze cultuur.

 

Wij zijn, wie onze voornamen zijn. Hoog tijd voor een sociologische studie van de onomastiek Vlaanderen uit te voeren.

 

Wat mij dus opvalt, is de grootse creativiteit aan naamgeverij die in dit zichzelf uitroepende onafhankelijkheidsrepubliekje gepaard gaat. Of net het ontbreken van deze creativiteit. Namen van gebruiksvoorwerpen zijn in. Een gevolg van de tijdsdruk en het materialisme van dezer tijden, volgens mij. Men kijkt naar een voorwerp, men denkt, en men zegt: dat is hem. De gekste namen levert dat op. Dat leidt ook tot dieren- of plantennamen. Men doet een wandelingetje met de hand en men ziet daar toevallig een 'Roos', 'Iris', 'Madelief' en voilà, de naam is gevonden. Of je kijkt omhoog, en hup, daar zie je toch wel niet een 'Albatros' of een 'Buizerd'. En hup, kous is weer af. Vraag is wel hoe de Albatros zich hierbij voelt. Of, hoe zou jij je voelen als de bloem in je tuin door je partner 'mens' of 'man' of 'vrouw' werd genoemd. Andere vraag is ook hoe het komt dat in al die jaren niemand 'Mens' een mooie naam heeft gevonden voor haar/zijn kind.

 

Een tweede aspect is de duidelijke economische conjunctuur die zich in de Vlaamsche naamgeverij inmengt. Hoe verklaart u anders een naam als 'Chiquita' en 'Stella' [Artois]? Ik zou zeggen, zet de poort open voor 'Persil', 'Dash', Pedigree Pol, Black & Dekker' (ideale naam voor een tweeling) en 'Ferrari'.

 

En dan heb je de drang naar spiritualiteit, New Age, naar het Zen, die onze 21ste eeuw kenmerkt. Denken we maar aan romantische namen als 'Maan', 'Luna', 'Zon', 'Sterre', 'Ster' of  'Zomer'? Vroeger was de Katholieke Kerk een inspiratiebron voor de voornamen. Het verval van de Katholieke macht betekent dat het gat opgevangen moet worden door spirituele handboeken die in een half uur kunnen worden uitgelezen .

 

Kortom, we kunnen er niet omheen. De maatschappij bepaalt niet alleen wie we zijn, maar ook hoe we heten.

 

 

 

-  Ik hoop dan ook dat de volgende generatie kinderen 'Liefde', 'Geluk', 'Vrede' en 'Eeuwigheid' mag heten. -

 

Wees Gegroet

 

<Trucido>

 

 

Literatuurlijst:

http://www.statbel.fgov.be/press/fl053_nl.asp

http://www.let.uu.nl/~Gerrit.Bloothooft/personal/Publicat...

http://www.verschoornet.nl/voornamen/VNMfrm.html

http://www.breintrucido.be/zwartgat.html

http://www.kindengezin.be/KG/voornamen/voornamen.jsp

23:15 Gepost door >Trucido< in Actualiteit | Permalink | Commentaren (1) | Tags: voornamen, onomastiek, sociologie, kinderen, blog |  Facebook |

Schoon genoeg van de dag: pop ups

Ik heb er dus schoon genoeg van he.

 

Ja, van die stomme pop-ups die uw volledig scherm bezetten, verkrachten en uw kostbaar gevoel voor maar liefst 6 seconden naar de hel helpen.

 

En dan altijd tastend naar de combinatie ctrl-alt-delete zoeken.

 

pokertafel, ik moet-u-niet!

sletterige cam-vrouw uit Mechelen, ik kom-niks-te-kort !

En neen, ik ben niet geïnteresseerd in die 2 messages die op mij aan het wachten zijn!!

 

WAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAARRRRRRRGGG

 

Was ik duidelijk?

22:36 Gepost door >Trucido< in Actualiteit | Permalink | Commentaren (1) | Tags: waaaargh, pop-ups, schoon genoeg van de dag |  Facebook |

03-04-07

 Prévert in volle glorie

Matigheid is maar zelden goed.

Vandaar meteen een hele lading van grootse Jacques Prévert-poëzie.

 

 

Déjeuner du matin – Jacques Prévert

 

Il a mis le café

Dans la tasse

Il a mis le lait

Dans la tasse de café

Il a mis le sucre

Dans le café au lait

Avec la petite cuiller

Il a tourné

Il a bu le café au lait

Et il a reposé la tasse

Sans me parler

Il a allumé

Une cigarette

Il a fait des ronds

Avec la fumée

Il a mis les cendres

Dans le cendrier

Sans me parler

Sans me regarder

Il s’est levé

Il a mis

Son chapeau sur sa tête

Il a mis son manteau de pluie

Parce qu’il pleuvait

Et il est parti

Sous la pluie

Sans une parole

Sans me regarder

Et moi j’ai pris

Ma tête dans ma main

Et j’ai pleuré.

 

 

 

 

 

 

De dorre blaren

Ach, ik had zo graag dat jij het nog zou weten
die dagen toen ik zei: ik zie je graag
Wat was het leven mooi en zoveel beter
en ook de zon scheen heter dan vandaag
De dorre blaren liggen voor het rapen...
Je ziet ik ben het niet vergeten
De dorre blaren liggen voor het rapen
ook de herinneringen en de spijt
de noorderwind heeft alles voortgedreven
de koude nacht in van vergetelheid
Je ziet ik ben het niet vergeten
het liedje dat je zong voor mij

Een lied ons op het lijf geschreven
Jij hield van mij
en ik van jou
En wij zijn bij elkaar gebleven
jij hield van mij
en ik van jou
Maar het leven scheidt zoveel geliefden
van lieverlee
zonder geluid
en de zee wist zachtjes alle sporen
van hen die ooit beminden uit

De dorre blaren liggen voor het rapen
ook de herinneringen en de spijt
Mijn stille liefde was voor jou geschapen
en glimlacht nog als toen en dankt de tijd
Of dacht je soms dat ik je zou vergeten
Je was zo lief ik zag je toch zo graag
Wat was het leven mooi en zoveel beter
en ook de zon scheen heter dan vandaag
Jij was mijn zoetste hartendief
Wat moet ik toch met al die spijt
Het liedje dat je zong voor mij
hoor ik voor eeuwig en altijd

Een lied ons op het lijf geschreven
Jij hield van mij
en ik van jou
En wij zijn bij elkaar gebleven
jij hield van mij
en ik van jou
Maar het leven scheidt zoveel geliefden
van lieverlee
zonder geluid
en de zee wist zachtjes alle sporen
van hen die ooit beminden uit.

***

Les Feuilles mortes

Oh! Je voudrais tant que tu te souviennes
des jours heureux où nous étions amis
En ce temps-là la vie était plus belle
et le soleil plus brûlant qu’aujourd’hui
Les feuilles mortes se ramassent à la pelle...
Tu vois je n’ai pas oublié
Les feuilles mortes se ramassent à la pelle
les souvenirs et les regrets aussi
et le vent du nord les emporte
dans la nuit froide de l’oubli
Tu vois je n’ai pas oublié
la chanson que tu me chantais

C’est une chanson qui nous ressemble
Toi tu m’aimais
et je t’aimais
Et nous vivions tous deux ensemble
toi qui m’aimais
et que j’aimais
Mais la vie sépare ceux qui s’aiment
tout doucement
sans faire de bruit
et la mer efface sur le sable
les pas des amants désunis

Les feuilles mortes se ramassent à la pelle
les souvenirs et les regrets aussi
Mais mon amour silencieux et fidèle
sourit toujours et remercie la vie
Je t’aimais tant tu étais si jolie
Comment veux-tu que je t’oublie
En ce temps-là la vie était plus belle
et le soleil plus brûlant qu’aujourd’hui
Tu étais ma plus douce amie...
Mais je n’ai que faire des regrets
Et la chanson que tu chantais
toujours toujours je l’entendrai

C’est une chanson qui nous ressemble
Toi tu m’aimais
et je t’aimais
Et nous vivions tous deux ensemble
toi qui m’aimais
et que j’aimais
Mais la vie sépare ceux qui s’aiment
tout doucement
sans faire de bruit
et la mer efface sur le sable
les pas des amants désunis

 

 

 

 

Om het portret van een vogel te maken

Aan Elsa Henriquez

Schilder eerst een kooi
met een open deur
schilder vervolgens
iets aardigs
iets eenvoudigs
iets moois
iets nuttigs...
voor de vogel
zet vervolgens het doek tegen een boom
in een tuin
in een bos
of in een woud
verstop je achter de boom
zonder iets te zeggen
zonder te verroeren...
Soms komt de vogel gauw
maar hij kan er ook lange jaren over doen
voor hij een besluit neemt
Verlies de moed niet
wacht
wacht zo nodig jarenlang
hoe snel of hoe traag de vogel komt
maakt niets uit het schilderij
wordt er niet mooier of lelijker door
Zodra de vogel komt
als hij komt
neem je de diepste stilte in acht
wacht tot de vogel de kooi binnengaat
en zodra hij binnen is
sluit zachtjes de deur met het penseel
dan
veeg je een voor een alle tralies uit
zonder ook maar één veer van de vogel aan te raken
Maak vervolgens het portret van de boom
kies daarbij zijn mooiste tak uit
voor de vogel
schilder ook het groene gebladerte en de koelte van de wind
het stof van de zon
en het geluid van de beestjes in het gras onder de zomerhitte
en wacht vervolgens tot de vogel zin heeft om te fluiten
Fluit de vogel niet
dan is dat een slecht teken
het teken dat het schilderij slecht is
fluit hij wel dan is dat een goed teken
het teken dat je mag ondertekenen
dan trek je heel zachtjes
een veer van de vogel uit
en schrijf je je naam in een hoekje van het schilderij.

***

Pour faire le portrait d’un oiseau
À Elsa Henriquez

Peindre d’abord une cage
avec une porte ouverte
peindre ensuite
quelque chose de joli
quelque chose de simple
quelque chose de beau
quelque chose d’utile...
pour l’oiseau
placer ensuite la toile contre un arbre
dans un jardin
dans un boisou
dans une forêt
se cacher derrière l’arbre
sans rien dire
sans bouger…
Parfois l’oiseau arrive vite
mais il peut aussi bien mettre de longues années
avant de se décider
Ne pas se décourager
attendre
attendre s’il le faut pendant des années
la vitesse ou la lenteur de l’arrivée
de l’oiseau n’ayant aucun rapport
avec la réussite du tableau
Quand l’oiseau arrive
s’il arrive
observer le plus profond silence
attendre que l’oiseau entre dans la cage
et quand il est entré
fermer doucement la porte avec le pinceau
puis
effacer un à un tous les barreaux
en ayant soin de ne toucher aucune des plumes de l’oiseau
Faire ensuite le portrait de l’arbre
en choisissant la plus belle de ses branches
pour l’oiseau
peindre aussi le vert feuillage et la fraîcheur du vent
la poussière du soleil
et le bruit des bêtes de l’herbe dans la chaleur de l’été
et puis attendre que l’oiseau se décide à chanter
Si l’oiseau ne chante pas
c’est mauvais signe
signe que le tableau est mauvais
mais s’il chante c’est bon signe
signe que vous pouvez signer
alors vous arrachez tout doucement
une des plumes de l’oiseau
et vous écrivez votre nom dans un coin du tableau.


 

 

 

(teksten via 'blauw' en wereldpoezië-gedichten